Η επίδραση των αγώνων στην διαμόρφωση της φυσικής σας κατάστασης

Loukas Katapodis

…Πόσο πρέπει να προπονηθώ προκειμένου να συμμετάσχω σε κάποιον αγώνα;…

…θα ήθελα να τρέξω σε αυτή την διοργάνωση, αλλά πιστεύω ότι δεν έχω προετοιμαστεί κατάλληλα…

…πόσο καιρό πριν πρέπει να προετοιμαστώ ώστε να διακριθώ στον αγώνα που επιθυμώ;…

…κατά πόσο ένας αγώνας θα με βοηθήσει να βελτιώσω τη φυσική μου κατάσταση;…

…πρέπει να τρέχω συνέχεια αγώνες για να διατηρούμαι σε καλή φόρμα;…

…είναι σωστό να προπονούμαι σε συνθήκες και επιβαρύνσεις δυσκολότερες από τον αγώνα που σχεδιάζω να τρέξω;…

Τα παραπάνω ερωτήματα αποτελούν ένα μικρό μόνο μέρος από το σύνολο εκείνων που δέχομαι κατά καιρούς ως προπονητής από αρκετούς αθλητές και τα οποία εστιάζονται  στο αν και στο πόσο υπάρχει θετική αλληλεπίδραση μεταξύ των προπονήσεων και  των αγώνων καθώς και το αντίστροφο.

Δεν είναι τυχαία η  άποψη πολλών προπονητών ανά τον κόσμο, ότι ένας αγώνας δεν μπορεί να αντικατασταθεί από κανένα τύπο προπόνησης.

Επιπρόσθετα, το κέρδος που αποκομίζεται  στη φυσική σας κατάσταση με το να αγωνιστείτε σε μία αθλητική διοργάνωση είναι τόσο ουσιαστικό, που για αυτόν το λόγο έχουν σχεδιαστεί προπονήσεις τύπου αγώνα, οι οποίες μάλιστα εφαρμόζονται ακριβώς όταν υπάρχει ουσιαστική έλλειψη αγώνων.

Αναμφίβολα το αγωνιστικό στρες που δημιουργείται στον οργανισμό ενός αθλητή συμμετέχοντας σε έναν αγώνα, είναι πολύ μεγαλύτερο από το αντίστοιχο προπονητικό στρες , με συνέπεια να γίνονται στην πρώτη περίπτωση καλύτερες βιολογικές προσαρμογές στο σώμα του κατά τη φάση της αποκατάστασης.

Επιπλέον, μέσω της διαδικασίας των αγώνων ο αθλητής εξασκεί  περισσότερο την τεχνική του και βελτιώνει σε μεγαλύτερο βαθμό την τακτική του.

Προτού όμως προβείτε στην υλοποίηση του αγωνιστικού σας προγραμματισμού, θα πρέπει να αναλογιστείτε ποιος είναι ο προπονητικός σκοπός και το προπονητικό όφελος που επιζητάτε  από τον κάθε αγώνα.

Μπορείτε λοιπόν να επιλέξετε αγώνες, ούτως ώστε να βοηθηθείτε στην προσπάθειά σας να φορμαριστείτε για έναν προαποφασισμένο μακροπρόθεσμο στόχο, δίχως να σας ενδιαφέρει άμεσα το αποτέλεσμα που θαεπιτύχετε στο ενδιάμεσο χρονικό διάστημα.Ή αντίθετα να τους εντάξετε στη συνολική σας προετοιμασία ως πρώτης προτεραιότητας και να αποσκοπείτε σε ένα πολύ καλό πλασάρισμα.

Ακόμη,είναι δυνατόν η επιλογή ενός αγώνα να χρησιμοποιηθεί για την διατήρηση της φυσικής σας κατάστασης ή για την επαναφορά σας σε αγωνιστικούς ρυθμούς μετά από  πολύμηνη αποχή εξαιτίας ενός τραυματισμού.

Προσωπικά, επιλέγω ορισμένους αγώνες μικρότερου ανταγωνισμού, όπως είναι οι αναβάσεις στο τέλος της αγωνιστικής χρονιάς, για να “σβήσω” σταδιακά την αθλητική μου φόρμα από την  τελευταία κορύφωσή της, η οποία συμπέφτει με τη συμμετοχή μου στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα.

Όπως αντιλαμβάνεστε στο πλαίσιο ενός σωστού ετήσιου αγωνιστικού σχεδιασμού, πρέπει να υπάρχει και ο συγκεκριμένος σκοπός του κάθε αγώνα και μάλιστα σκοπός, απόλυτα συνειδητοποιημένος από τον αθλητή που αγωνίζεται.

Επιπλέον, δεν πρέπει ποτέ ο αθλητής να μπερδεύει την αυταξία του με το αν θα κερδίσει τον αγώνα ή όχι. Το ότι δεν καταφέρατε τον Στόχο σας σε κάποιον αγώνα, δεν σημαίνει αναγκαστικά και ότι αποτύχατε, διότι η προσπάθειά σας αυτή καθαυτή είναι που αξίζει περισσότερο.

Συνήθως, η επιλογή των αγώνων που θα συμμετάσχει ένας αθλητής, εξαρτάται κατά κύριο λόγο από τον κυρίαρχο Στόχο που έχει θέσει για την εκάστοτε αγωνιστική περίοδο.

Για να υπάρχει απόλυτη επιτυχία στην υλοποίηση του Στόχου αυτού, θα πρέπει η επιλογή των αγώνων να βασίζεται σε μία έξυπνη στρατηγική και όχι να γίνεται τυχαία. Σύμφωνα με το παραπάνω, πρέπει να κατηγοριοποιήσετε τη σπουδαιότητα των αγώνων σας, διότι αυτό έχει άμεση σχέση με την τακτική που θα εφαρμόσετε εν συνεχεία.

Για παραδείγμα, όταν ένας αθλητής χρειάζεται να βελτιώσει την ικανότητα της ταχύτητάς του και της τεχνικής του , θα πρέπει να επιλέξει να τρέξει μερικούς αγώνες τύπου σιρκουί, παρόλο που πιθανόν να μην είναι οι αγώνες που μπορεί να πρωταγωνιστήσει.

Θεωρώ ότι ο απότερος προπονητικός Στόχος κάθε αθλητή, θα πρέπει να είναι η όσο το δυνατόν τελειοποίηση όλων των ικανοτήτων της φυσικής του κατάστασης. Μπορεί να είστε κορυφαίοι στις αναβάσεις, αλλά ποιο το όφελος αν δεν έχετε την δύναμη να σπριντάρετε ή να ανταποκριθείτε στους γρήγορους ρυθμούς ενός αγώνα ευθείας.

Από την άλλη πλευρά, μπορεί να είστε ο καλύτερος σπριντέρ ή ο πιο δυνατός χρονομετρίστας, αλλά ποιο το όφελος όταν δεν έχετε την αντοχή να φτάσετε μέχρι τον τερματισμό.

Εκμεταλλευτείτε  τους αγώνες για να βελτιώσετε τις αδυναμίες της φυσικής σας κατάστασης, πριν φτάσετε σε αυτόν που αποτελεί τον Στόχο της Χρονιάς σας. Η εν λόγω διαδικασία χρειάζεται χρόνο και υπομονή. Μην προσπερνάτε τους αγώνες χωρίς να συμμετέχετε σκεπτόμενοι ότι δεν είστε ακόμα έτοιμοι να αγωνιστείτε, διότι έτσι χάνεται πολύτιμο έδαφος στην τελειοποίηση της αθλητική σας φόρμας.

Η θέση πως “σε κάθε αγώνα που αγωνίζομαι πρέπει να διακρίνομαι”,  δημιουργεί περισσότερο άγχος παρά ωφέλεια στον αθλητή. Είναι προτιμότερο να σκέφτεστε, πώς θα βελτιώσετε συγκεκριμένες αδυναμίες σας μέσα από έναν αγώνα και να εστιάζετε την προσοχή σας αποκλειστικά εκεί.

Για παράδειγμα, αν σας λείπει δύναμη και αντοχή σε ανηφορικές διαδρομές, επιλέξτε αγώνες που έχουν τέτοια χαρακτηριστικά, επενδύοντας τον καλύτερο εαυτό σας μόνο στα σημεία αυτά . Αν πάλι σας λείπει η δύναμη κατά την διάρκεια του ορθοπέταλου, εκμεταλλευτείτε τον ρυθμό του γκρουπ και δουλέψτε περισσότερα ορθοπέταλα σε δύσκολα σημεία της διαδρομής.

Όταν αγωνίζεστε με ξεκάθαρο προπονητικό σκοπό, τότε έχετε τον έλεγχο του τελικού σας Στόχου. Οποιαδήποτε άλλη σκέψη πέρα από αυτό, αποσυντονίζει την προσπάθειά σας και σίγουρα δεν θα επιφέρει το επιθυμητό για εσάς αποτέλεσμα.

Ο μόνος λόγος που μπορείτε να αποφύγετε έναν αγώνα είναι αν βρίσκεστε σε κατάσταση υπερπροπόνησης ή έντονου αγωνιστικού στρες από προηγούμενες αγωνιστικές εκδηλώσεις.

Ο 35ος Γύρος Θυσίας αποτελούσε για εμένα έναν αγώνα προετοιμασίας πρώτης προτεραιότητας, διότι τα  μορφολογικά χαρακτηριστικά του είναι πανομοιότυπα με τους κλασικούς αγώνες Παγκοσμίων Κυπέλλων, Πανευρωπαϊκών και Παγκοσμίων Πρωταθλημάτων.

Η πολύχρονη εμπειρία των διοργανωτών σε συνεργασία με τη συμπαράσταση των τοπικών χορηγών τους, δημιούργησαν τις κατάλληλες συνθήκες για την ασφαλέστερη διεξαγωγή του αγώνα.

Συνήθως, οι διαδρομές τέτοιου είδους διοργανώσεων είναι κυμματιστού τύπου, περιλαμβάνουν μικρούς ανηφορικούς λόφους των 3-5km και έχουν μέση κλίση 5-15%.

Παρακάτω παρουσιάζω από τον συγκεκριμένο αγώνα, ορισμένα εργομετρικά δεδομένα μου σε μορφή γραφημάτων, σύμφωνα με τα οποία θα κατανοήσετε καλύτερα, γιατί ένας αγώνας είναι προτιμότερος από μία επίπονη προπόνηση.

Στο γράφημα 1. φαίνεται η συνολική εικόνα της φυσικής μου κατάστασης με κύριο γνώμονα το μέσο όρο της ισχύος που εφάρμοσα στα 328w NP για 1h.52΄. Στην ουσία ποδηλάτισα στο 96.4% του Αναερόβιου Κατωφλιού μου για τον παραπάνω αντίστοιχο χρόνο και αυτό με τη σειρά του μεταφράζετε σε ένα πάρα πολύ καλό και αξιόπιστο Fitness για την εποχή.

GRAPH 1.

Είναι χρήσιμο όμως σε αυτό το σημείο να ρίξουμε μία βαθύτερη ματιά για το τί γίνεται με τις επιμέρους ικανότητες της φυσικής κατάστασης.

Η πρώτη ικανότητα αναφέρεται στην εκτίμηση της Νευρομυικής Ισχύος την οποία αναπτύσει ο αθλητής κάτα την διάρκεια των  5 πρώτων δευτερολέπτων της μέγιστης προσπάθειας του

Η δεύτερη ικανότητα αναφέρεται αντίστοιχα στην Αναερόβια Ισχύ που μπορεί να παράγει ο αθλητής στη διάρκεια του 1 min.

Η τρίτη ικανότητα αφορά στην Ισχύ που παράγει κατά τη διάρκεια της Μέγιστης πρόσληψης  Οξυγόνου και είναι το αποτέλεσμα του μέσου όρου Ισχύος για 5 min.

Τέλος, η τέταρτη ικανότητα αναφέρεται στην Ισχύ που παράγεται στο Αναερόβιο Κατώφλι κατά την υπομέγιστη προσπάθεια διάρκειας 20 min (-5% από την τελική τιμή)  ή διάρκειας 30 min.

Η παρακάτω ανάλυση αφορά στο καλύτερο 20λεπτο που έκανα στον αγώνα και αντιπροσωπεύει τη χρονική εκείνη στιγμή, που προσπάθησα να αποσπαστώ από το γκρουπ των υπόλοιπων αθλητών.

Στο γράφημα 2. η Νευρομυική μου Ισχύ φθάνει τα 1045w μέσο όρο, στα πρώτα 5 sec για να κορυφωθεί στα επόμενα δευτερόλεπτα στα 1086w.

GRAPH 2.

Στο γράφημα 3. & 4 φαίνεται η μέση Ισχύς μου στην Αναερόβια Ικανότητα, η οποία κυμαίνεται στα 697w και στα 541w στη διάρκεια του πρώτου και δεύτερου λεπτού αντίστοιχα του ντεμαράζ που έκανα.

GRAPH 3.

GRAPH 4.

Στο γράφημα 5 & 6 βλέπετε την Ικανότητα της Ισχύος μου στα 5 και 10 πρώτα λεπτά της προσπάθειας,  η οποία φθάνει αντίστοιχα τον μέρο όρο των 496w &  436w NP, αναδεικνύοντας μια άριστη Μέγιστη Ικανότητα Πρόσληψης Οξυγόνου.

GRAPH 5.

GRAPH 6.

Στο γράφημα 7. η μέση Ισχύς μου στη διάρκεια του 19λεπτου ανέρχεται στα 399w NP δίνοντάς μου νέα δεδομένα για την αναθεώρηση της Ισχύος μου στο Αναερόβιο Κατώφλι.

GRAPH 7.

Να λοιπόν, γιατί ένας αγώνας είναι πιο σημαντικός από μία προπόνηση….μέσα σε 20 λεπτά έκανα μια ακτινογραφία όλων των επιπέδων της φυσικής μου κατάστασης, αποκομίζοντας χρήσιμα στοιχεία και νέα στάνταρ δόμησης του Fitness μου, αφού όλα ήταν βελτιωμένα κατά ένα σημαντικό ποσοστό.

Θα χρειαζόμουν περίπου μία εβδομάδα για να πραγματοποιήσω τα τέσσερα βασικά τεστ της φυσικής μου κατάστασης σε αντίθεση με τα 20 λεπτά που χρειάστηκαν κατά την διάρκεια του αγώνα.

Υπάρχει όμως και άλλη μία ουσιαστική διαφορά όσο αφορά στην αξιολόγηση της φυσικής κατάστασης μέσω ενός αγώνα ή  μίας προπόνησης.

Στον αγώνα μπορείτε να δείτε και την αλληλεπίδραση που έχουν μεταξύ τους οι διαφορετικές ικανότητες της φυσικής σας κατάστασης αφού διακατέχεται η μία την άλλη σε συνεχόμενο ρυθμό. Απεναντίας, στα τεστ της προπόνησης μεσολαβεί χρόνος αποκατάστασης πριν μεταβείτε από το ένα στο άλλο.

Για παράδειγμα, παρατήρησα ότι τα πρώτα 5sec του ντεμαράζ που έκανα, είχαν την δύναμη ενός πολύ καλού δυνατού μου σπριντ, αλλά αυτό δεν με φρενάρησε στο να συνεχίσω και να περάσω το πιο δυνατό μου μονόλεπτο και στη συνέχεια να πραγματοποιήσω το καλύτερό μου 2λεπτο, 5λεπτο,10λεπτο  και τέλος το 19λεπτο (αναφέρω 19λεπτο αντί για 20λεπτο διότι είχα ήδη πιάσει την πρώτη μεγάλη κατηφόρα της διαδρομής).

Συμπερασματικά λοιπόν, όλα αυτά  τα στοιχεία δείχνουν σαφώς μία άνοδο του Fitness μου σε όλα τα επίπεδα της φυσικής κατάστασης, χωρίς να χάνω χρόνο κάνοντας διάφορα τεστ αξιολόγησης.Ή χωρίς να απαιτείται η παραμονή μου για περαιτέρω χρονικό διάστημα   στα προηγούμενα δεδομένα εκγύμανσης.

Κλείνοντας, θα έλεγα ότι κάθε αθλητής θα πρέπει να βαδίζει πάντοτε με κάποιο πλάνο προόδου είτε αγωνίζεται, είτε αθλείται μόνο, είτε συνδυάζει και τα δύο. Η επιλογή  είναι πάντοτε δική σας!

Αφιερωμένη η Νίκη μου στους χορηγούς μου Νίκο Ράπτη BikeMe.gr, Γρηγόρη Φύτρο GBF.GR και στο Support μου Κώστα Τριανταφυλλίδη ο οποίος παράλληλα, μέσα από τον φωτογραφικό του φακό ζωντανεύει τις ομορφιές του αθλήματος.

Advertisements

Ανασκόπηση από τον 1ον Αγώνα Π.Ε.Π.Α Ατομικής Χρονομέτρησης

lkatapod.gr

Ο πρώτος αγώνας Κυπέλλου Ατομικής Χρονομέτρησης που διοργάνωσε η Πανελλήνια Ένωση Παλαιμάχων Αθλητών (ΠΕΠΑ), έλαβε χώρα περιμετρικά του Ολυμπιακού Κωπηλατοδρομίου στον Σχοινιά Αττικής, στις 04-03-2012.


Ο καιρός σύμμαχος για άλλη μια φορά επέτρεψε να πραγματοποιηθεί μία άρτια ποδηλατική εκδήλωση, προσφέροντας ευεξία και ευχαρίστηση τόσο στους μεγάλους, όσο και στους  λιλιπούτειους αθλητές.

Το αγώνισμα της Ατομικής Χρονομέτρησης έχει αποτελέσει διαχρονικά ένα αντικείμενο ερευνών και συζητήσεων, όσον αφορά στα τεχνικά χαρακτηριστικά του και στα πρωτόκολλα των προπονητικών προγραμμάτων για την μέγιστη επίδοση.

Στην ουσία θα πρέπει όσο πιο γρήγορα μπορείτε να διανύσετε κόντρα στον χρόνο, μία συγκεκριμένη απόσταση εφαρμόζοντας το 100% των δυνάμεών σας για το διάστημα αυτό.

A.Mpotsaris

Με άλλα λόγια αγωνίζεστε κόντρα στον εαυτό σας…κόντρα στο μυαλό σας…

Το να προπονήσετε το μυαλό σας σε τέτοιους ρυθμούς, σημαίνει ότι πρέπει να τρέξετε αρκετούς αγώνες Ατομικής Χρονομέτρησης. Είναι περισσότερο δύσκολο απ’ ότι μπορεί να φαίνεται.

Θα πρέπει να τερματίσετε και να αισθανθείτε ότι δεν σας έχουν  μείνει καθόλου πλέον δυνάμεις. Αν τελειώνοντας τον αγώνα σας έχετε την δύναμη να σπριντάρετε στα τελευταία μέτρα, τότε το πιο πιθανό που θα έχει συμβεί είναι να μην έχετε αξιοποιήσει τις δυνάμεις σας στο 100%. Θα ήταν προτιμότερο την ενέργεια του σπριντ να την μοιράσετε στη διάρκεια του συνολικού σας ρυθμού.

A. Kotsantis

Ο σωστός ρυθμός και σε αυτήν την περίπτωση αποτελεί το κλειδί για την καλύτερη δυνατή επίδοσή σας στο αγώνισμα της Ατομικής Χρονομέτρησης.

Σε γενικές γραμμές, όσοι αθλητές δουλεύουν με παλμογράφο και αποσκοπούν στο να επιτύχουν μια αποδοτική Ατομική Χρονομέτρηση τουλάχιστον 20 λεπτών, θα πρέπει μέχρι τα πρώτα 5 λεπτά να έχουν φτάσει τους σφυγμούς στο Αναερόβιο Κατώφλι τους. Από αυτό το σημείο και μετά μπορούν να ποδηλατούν από 1 έως και 2 σφυγμούς πάνω από το Αναερόβιο Κατώφλι και στα τελευταία 1-2km μπορούν να ανεβάσουν την Καρδιακή Συχνότητα ακόμη 5 σφυγμούς.

F.Katapodis

Ωστόσο σε αυτό το σημείο είναι χρήσιμο να αναφερθεί, ότι όταν ο αθλητής βρίσκεται σε εξαιρετική αθλητική φόρμα, μπορεί να ποδηλατεί σε τέτοιου τύπου χρονικής διάρκειας αγωνίσματα,  5-8 σφυγμούς κάτω από την Μέγιστη Καρδιακή του Συχνότητα.

Για όσους δε αθλητές προπονούνται με μετρητή ισχύος, τα πράγματα γίνονται πιο σύνθετα αλλά παράλληλα και πιο ξεκάθαρα.

M.Malisianos

Στην περίπτωση αυτή ένας καλός ρυθμός μεταφράζεται στον κατάλληλο συνδυασμό εφαρμογής Δύναμης και Περιστροφής Πεταλιών, ώστε να παραχθεί η μεγαλύτερη Ισχύς για το συγκεκριμένο χρονικό διάστημα του αγωνίσματος.

Ch.Magginas

Στις  Ατομικές Χρονομετρήσεις που γίνονται σε επίπεδα terrain, σημαντικό ρόλο παίζει η σταθερότητα της Περιστροφής του Πεταλαρίσματος (cadence) στη διάρκεια του χρόνου, κάτω από συνθήκες υπομέγιστης έντασης.

Ένα από τα βασικότερα λάθη που γίνεται εδώ είναι ο πολύ χαμηλός μέσος όρος cadence με αντίστοιχα υψηλές αντιστάσεις. Αυτό που μπερδεύει τους αθλητές είναι η σχέση Δύναμης και Ισχύος. Πιστεύουν ότι όσο πιο μεγάλη αντίσταση βάλουν με συνεπακόλουθο χαμηλό cadence    τόσο περισσότερη Ισχύ θα παράγουν. Το αποτέλεσμα είναι ακριβώς το αντίθετο.

N.Hemmings


Ας δούμε στον πίνακα 1 το Scatter Graph του αθλητή Άρη Μπότσαρη, ως προς την σταθερότητα της Περιστροφής του Πεταλαρίσματός του στη διάρκεια του χρόνου, γράφημα το οποίο πάρθηκε από την ανάλυση της επίδοσής του στον συγκεκριμένο αγώνα Ατομικής Χρονομέτρησης.

Πρέπει να σημειωθεί, ότι ο Άρης έτρεξε τον πρώτο του αγώνα Ατομικής Χρονομέτρησης και ότι η εμπειρία του με τον αντίστοιχο ποδηλατικό εξοπλισμό είναι μικρή. Επίσης, η διαδρομή του αγώνα είχε κυκλική φορά απόστασης 5km με αρκετές τεχνικές στροφές, πράγμα που δημιουργούσε μειονέκτημα για τους αθλητές που δεν την είχαν προπονηθεί πριν τον αγώνα.

Πίνακας 1.

Παρατηρώντας το γράφημα του λοιπόν διαπιστώνουμε, ότι ανέπτυξε τον ρυθμό του με μέσο όρο στις 94 περιστροφές ανά λεπτό τα δυο πρώτα διαστήματα και στην συνέχεια υπήρχε σταδιακή πτώση του ρυθμού του μέχρι και τις 77 περιστροφές ανά λεπτό.

Βλέπουμε λοιπόν ότι παρόλο που ποδηλάτισε στο 97% του ατομικού του FTP (Functional Threshold Power), το οποίο αποτελεί ένα πολύ καλό ποσοστό απόδοσης για αθλητές που δεν έχουν εμπειρία σε αγώνες Ατομικής Χρονομέτρησης, εντούτοις βγήκε εκτός ρυθμού επιλέγοντας δυσκολότερες αντιστάσεις από αυτές που θα μπορούσε να περιστρέψει με αποδοτική Ισχύ.

A.Mpotsaris

Με απλά λόγια, ο Άρης θα μπορούσε ακόμα και με το ίδιο ποσοστό FTP που δούλεψε στον αγώνα και επιλέγοντας τους κατάλληλους συνδυασμούς των γραναζιών του ποδηλάτου του,  να γίνει ταχύτερος στον αγώνα του.

Στον πίνακα 2 βλέπουμε το Scatter Graph όπως αναλύεται ο δικός μου ρυθμός με γνώμονα και πάλι τον μέσο όρο της Περιστροφής του Πεταλαρίσματός μου στη διάρκεια του χρόνου.

Πίνακας 2.

Διαπιστώνουμε ότι υπάρχει μια ισορροπία του ρυθμού πεταλαρίσματος ,σχεδόν πάνω από τις 90 περιστροφές το λεπτό καθόλη την διάρκεια του αγωνίσματος.

Στη ουσία ποδηλάτισα λίγο παραπάνω από τον αποδοτικό μου ρυθμό και αυτό ήταν συνέπεια των υψηλών περιστροφών και της πτώσης της Ισχύος  που είχα κατά την διάρκεια του περάσματός μου από τις στροφές της κυκλικής διαδρομής, λόγω μη προηγούμενης προπονητικής ή αγωνιστικής εμπειρίας της δεξιόστροφης τροχιάς αυτής της πίστας.

L.Katapodis

Μια συνολική εικόνα του ρυθμού μπορούμε να τη μελετήσουμε και από το Quadrant Analysis της WKO. Ο ρυθμός ενός ποδηλάτη για να είναι αποδοτικός στα αγωνίσματα της Ατομικής Χρονομέτρησης, θα πρέπει η κυρία μάζα της Ισχύος να μοιράζεται στο κέντρο και περισσότερο στα δύο πάνω τεταρτημόρια εξίσου το ίδιο.

Αντίθετα, στο δικό μου γράφημα στον πίνακα 3 του Quadrant Analysis φαίνεται ξεκάθαρα ότι ο ρυθμός μου έχει τραβηχτεί προς τα δύο δεξιά τεταρτημόρια. Ένα μεγάλο ποσοστό της Ισχύος μου βρίσκεται στο κάτω δεξιά τεταρτημόριο που μεταφράζεται σε υψηλή Περιστροφή με χαμηλή Ισχύ (αυτό που συνέβαινε στα περάσματα των στροφών), ενώ θα έπρεπε να βρίσκεται στο πάνω αριστερά τεταρτημόριο που μεταφράζεται σε χαμηλή Περιστροφή με υψηλή Ισχύ.

Πίνακας 3.

Στο πάνω δεξιά τεταρτημόριο έχω συγκεντρώσει αρκετή μάζα Ισχύος όπως και θα ήταν το σωστό, το οποίο αντιπροσωπεύει την υψηλή Περιστροφή με υψηλή Ισχύ (αυτό που συνέβαινε στα περάσματα μου κατά μήκος των 2 παράλληλων ευθειών).

Συμπερασματικά, θα έλεγα ότι ο πρώτος αγώνας Ατομικής Χρονομέτρησης στο πλαίσιο της γενικής μου προετοιμασίας, αποτέλεσε ένα καλό τεστ αξιολόγησης της φυσικής μου κατάστασης σύμφωνα με τα νέα προπονητικά δεδομένα που έχω εφαρμόσει φέτος. Παρόλο το χάσιμο του χρόνου και τις Ισχύος που είχα κατά την διάρκεια των περασμάτων μου στις στροφές της πίστας, έκανα ένα πολύ καλό αγώνα.

Warm up

Ένα πολύ καλό ζέσταμα και ένα ενεργειακό ρόφημα από την GBF +WATT και ήμουν έτοιμος για την εκκίνηση.

Στον πίνακα 4 φαίνονται τα αποτελέσματα της ανάλυσής μου από τον παραπάνω αγώνα.

Κυρίαρχο στοιχείο αποτελούν η υψηλή απόδοση Ισχύος με 353w Normalized και ο λόγος Pw:HR 3.14% που έβγαλα στο σύνολο της προσπάθειάς μου με μέση ταχύτητα 45.7 km/h.

Πίνακας 4.

Η Ατομική Χρονομέτρηση είναι ένα σπουδαίο αγώνισμα διότι μαθαίνει τον αθλητή να διαχειρίζεται σωστά τις δυνάμεις του και να προσδιορίζει με περισσότερες λεπτομέρειες τις σωματικές του ικανότητες.

Η γνώμη μου είναι ότι όλοι οι αθλητές πρέπει να συμμετάσχουν σε τέτοιου τύπου αγώνες, ανεξάρτητα από το αν στοχεύουν να κερδίσουν ή να προπονηθούν.

Για σκεφθείτε!

Πόσες φορές σε αγώνες αντοχής έχετε μπει στην διαδικασία να ποδηλατείτε σε μορφή χρονομέτρησης, είτε για να αποσπαστείτε από ένα γκρουπ αθλητών, είτε για να προσεγγίσετε ένα γκρουπ αθλητών. Αναμφίβολα η προπόνηση και η συμμετοχή σε αγώνες Ατομικής Χρονομέτρησης γυμνάζει πολύπλευρα και πιο ολοκληρωμένα τον αθλητή.

N.Hemmings

Από την άλλη, για όσους αθλητές ασχολούνται σοβαρά με το αγώνισμα αυτό, θα πρέπει να γνωρίζουν ότι το 85% του αγωνίσματος στηρίζει την επιτυχία του στα πόδια και στους πνεύμονες του αθλητή, το 10% στο μυαλό του και το 5% στον εξοπλισμό του.

L.Katapodis - P.Skylodimos

Ο βασικός εξοπλισμός αποτελείται από:

1. Αερόμπαρες

2. Αεροδυναμικούς τροχούς

3. Ποδήλατο χρονομέτρησης.

Το μεγαλύτερο πλεονέκτημα προσφέρεται από το ποδήλατο Χρονομέτρησης που η γεωμετρία του και η αεροδυναμική του συμβάλλουν στην επίτευξη της καλύτερης επίδοσης.

lkatapod.gr

Προσωπικά θα ήθελα να ευχαριστήσω το Νίκο Ράπτη ιδιοκτήτη του BikeMe.gr, που με την ευγενική του χορηγία μπορώ να αγωνίζομαι από πέρυσι με το CERVELO P3, σημειώνοντας αξιόλογες επιδόσεις τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Ευρώπη.

lkatapod.gr

Αξιοσημείωτο είναι η αεροδυναμική και η ακαμψία που σου προσφέρει το P3, ξετυλίγοντας την διάθεσή σου για γρήγορη οδήγηση.

Ένα από τα σημαντικότερα πλεονεκτήματά του είναι και η γεωμετρία του, η οποία σου επιτρέπει να ποδηλατείς γρήγορα ακόμη και σε ανηφορικά terrain. Είναι εκπληκτικός ο τρόπος που ‘’σκαρφαλώνει’’ στις ανηφορικές κλίσεις χωρίς να χάνεται η αίσθηση του ρυθμού.

Αυτό το συγκεκριμένο χαρακτηριστικό της γεωμετρίας του P3 το καθιστά από τα πιο ευέλικτα και έξυπνα ποδήλατα, ταχύτατο τόσο σε επίπεδες όσο και σε κυματιστές διαδρομές. Δικαιολογημένα επομένως το ποδήλατο αυτό αναγνωρίζεται παγκοσμίως ως το αγαπημένο ποδήλατο  των αθλητών Ατομικής Χρονομέτρησης και των Τριαθλητών.

lkatapod.gr

Ανασκόπηση από τον 1ον Αγώνα Κυπέλλου Π.Ε.Π.Α 19-02-2012

Loukas Katapodis

Η Π.Ε.Π.Α, σταθερή στον ετήσιο προγραμματισμό της, διοργάνωσε τον πρώτο αγώνα κυπέλλου τύπου Criterium για το 2012 στο Μαρκόπουλο Αττικής.

Φίλοι και συναθλητές από όλη την Ελλάδα συγκεντρώθηκαν στο Μαρκόπουλο Αττικής, μετά από μία περίοδο χειμερινής προετοιμασίας, προκειμένου να αγωνιστούν στον πρώτο αγώνας της χρονιάς.

L.Katapodis - L.Papoutsas - P.Skylodimos

Ο διοργανωτής του αγώνα παρείχε την καλύτερη δυνατή ασφάλεια κάλυψης των αγωνιζομένων αθλητών και με την υποστήριξη της Herbalife πραγματοποιήθηκε ένα επιτυχημένο event.

Όλοι σχεδόν οι αθλητές παρουσίασαν τον καλύτερο εαυτό τους για το μέγιστο αποτέλεσμα που θα μπορούσαν να φέρουν στον αγώνα, ακολουθώντας συγκεκριμένες οδηγίες τακτικής και στρατηγικής από τις ομάδες τους.

Ο κύριος γνώμονας που διαμορφώνεται μια τακτική σε έναν αγώνα εξαρτάται από την δυναμικότητα των αθλητών της ομάδας, των συνολικό τους αριθμό και τους στόχους που έχουν.

Nicky Hemmings

Το μέρος που αφορά στην δυναμικότητα των αθλητών, χρήσιμο είναι να αναλύεται σε πραγματικά δεδομένα από μετρήσεις και αναλύσεις αθλητικής επίδοσης, που γίνονται είτε σε προπονήσεις είτε σε εργομετρικά κέντρα.


Προσωπικά, στόχος και τακτική μου ήταν να μπορέσω να τρέξω ένα  δυνατό αγώνα στο πλαίσιο της προετοιμασίας μου για το Παγκόσμιο Κύπελλο στην Κρήτη.

Warm up


Σημαντικό ρόλο σε αυτό έπαιξε και ο συναθλητής μου Παναγιώτης Σκυλοδήμος από την ομάδα της ΑΕΚ, που μέσα από μία συντονισμένη και συνεργατική προσπάθεια διατηρήσαμε ένα πολύ υψηλό ρυθμό στον αγώνα, βγάζοντας στο μικτό terrain της διαδρομής 40km/h διατηρώντας 320w Normalized για 56 περίπου λεπτά.


P.Skylodimos & L.Katapodis

 Ο πίνακας 1 δείχνει το καλύτερο εικοσάλεπτο του αγώνα από πλευράς ισχύος, το οποίο συμπέφτει με τα πρώτα 20 λεπτά της προσπάθειας μας με τον Π. Σκυλοδήμο, αφού είχαμε αποσπαστεί από το κυρίως γκρουπ των αθλητών.

Πινακας 1.

Το κλειδί για μια επιτυχημένη αθλητική επίδοση σε αγώνες τύπου Criterium είναι o ρυθμός.

Ο ρυθμός στην συγκεκριμένη περίπτωση αφορά στον συνδυασμό εφαρμογής Δύναμης και την ικανότητα Ταχύτητας Περιστροφής Πεταλιών.

Συγκεκριμένα, μετά από πολλές αναλύσεις αθλητών που έχουν γίνει σε αγώνες τύπου Criterium έχουν δείξει, ότι ο σωστός ρυθμός βρίσκεται στους συνδυασμούς υψηλής εφαρμογής Δύναμης με υψηλή Ταχύτητα Περιστροφής Πεταλιών, καθώς και σε συνδυασμούς χαμηλής εφαρμογής Δύναμης με υψηλής Ταχύτητας Περιστροφής Πεταλιών.

Aris Mpotsaris

Πίνακας 2

Με την βοήθεια του Quadrant Amalysis του Wko μπορούμε εύκολα να διαπιστώσουμε αν έχουμε προσεγγίσει τον σωστό ρυθμό. Ο πίνακας 2 δείχνει τον ρυθμό μου στην διάρκεια του καλύτερου εικοσαλέπτου και ο πίνακας 3 δείχνει τον ρυθμό μου σε όλο τον αγώνα.

Πίνακας 3.

Το κάτω δεξιά τεταρτημόριο αφορά στον συνδυασμό χαμηλής εφαρμογής Δύναμης με υψηλή Ταχύτητα Περιστροφής Πεταλιών και το πάνω δεξιά, αφορά στον συνδυασμό υψηλής εφαρμογής  Δύναμης με υψηλή Ταχύτητα Περιστροφής Πεταλιών.

Όπως θα διαπιστώσετε, ο ρυθμός μου μοιράζεται ανάμεσα σε αυτά τα δύο τεταρτημόρια που αποτελούν την κλασική εικόνα ενός αθλητή που εκμεταλλεύεται της δυνατότητες του σωστού pacing για τέτοιου τύπου αγώνες.

Επίσης, σημαντική είναι και η παρατήρηση κοιτάζοντας αυτούς τους δύο πίνακες, ότι ο ρυθμός δεν μεταβλήθηκε πέρα από τα δύο αυτά τεταρτημόρια, παρόλο που ο μέσος όρος ισχύος και έντασης ολόκληρου του αγώνα, ήταν χαμηλότερος από την μέση ισχύ και ένταση του καλύτερου εικοσαλέπτου.

Συμπερασματικά θα έλεγα, ότι ο ρυθμός του κάθε αθλητή είναι συγκεκριμένος και εξαρτάται φυσικά από το είδος του αγωνίσματος που τρέχει.


Για παράδειγμα, ο ρυθμός μου σε Flat Criterium είναι 95-100rpm, σε Undulating Criterium είναι 90-95rpm, σε Flat Time Trial 90rpm κ.λ.π.


Μελετώντας το Scatter Graph του Wko μπορούμε να αντλήσουμε χρήσιμες πληροφορίες για πολλούς συνδυασμούς των ικανοτήτων της φυσικής κατάστασής μας, όπως (Ταχύτητα και Ισχύς, Ισχύς και Καρδιακής Συχνότητας, Ικανότητα Περιστροφής Πεταλιών και Καρδιακής Συχνότητας) ώστε να γίνουμε πιο αποδοτικοί στην εξοικονόμηση ενέργειας και ανάπτυξη της ισχύος.

Ο πίνακας 4 δείχνει ότι η μεγαλύτερη εφαρμογή ισχύος που έβγαλα στον αγώνα, συγκεντρώνεται στο εύρος των 90-94rpm, στοιχείο που επαληθεύει το σωστό προσωπικό πεδίο ανάπτυξης περιστροφών, ως προς την απόδοση της καλύτερη ισχύος σε Undulating Criterium.

Πίνακας 4.

The Finish Line

Όπως αντιλαμβάνεστε, η εξέλιξη του αθλητή και κατ’ επέκταση, η εξέλιξη της προπονητικής, αποτελούν μια δυναμική διαδικασία συνεχών μετρήσεων και αναλύσεων, που προωθούν νέα μοντέλα εκγύμνασης και όχι μία στερεότυπη επανάληψη έτοιμων προγραμμάτων προπόνησης.

L.Katapodis & P.Skylodimos

Indoor Trainer- Indoor Training

I.Tr.Tr.

Όταν ξεκίνησα να αγωνίζομαι στο εξωτερικό, παρατηρούσα ότι είχα πολλές ελλείψεις ως προς το πολυδιάστατο επίπεδο, των φυσικών και κινητικών ικανοτήτων, που ολοκληρώνουν έναν ποδηλάτη, παρόλο που η προπόνησή που έκανα, ήταν ποιοτική και επίπονη.

Για παράδειγμα, δεν είχα την έκρηξη να ‘’πιάνω’’ τα ντεμαράζ των αντιπάλων από το ξεκίνημα τους, παρόλο που είχα δουλέψει στην προπόνηση αρκετά πάνω σε αυτό.

Έκανα κάτι λάθος στο πρόγραμμά μου;

Μήπως δεν είχα αγώνες τέτοιου τύπου στα πόδια μου;

Είναι πιθανόν, ο βαθμός δυσκολίας και ο αριθμός των αγώνων στην Ελλάδα να μην σου δίνουν το εισιτήριο για το ανταγωνιστικό επίπεδο του εξωτερικού;

Αυτές και άλλες πολλές σκέψεις με οδήγησαν τα τελευταία 2 χρόνια, να μελετήσω και να ερευνήσω με την βοήθεια το βατομέτρου μου, όλες τις προπονήσεις και τους αγώνες που έτρεξα εντός και εκτός των συνόρων.

Μελέτησα τα αδύναμα σημεία μου σε σχέση με τον χρόνο που αγωνιζόμουν, την ενέργεια που κατανάλωνα, την ισχύ που παρήγαγα και τον ρυθμό της καρδιάς μου, ως αντίδραση στο ερέθισμα της επιβάρυνσης.

Επίσης, συσχέτισα παρόμοιες αθλητικές αναλύσεις διαφόρων αθλητών διεθνές επιπέδου, καθώς επίσης και αναλύσεις που έκανα σε δικούς μου αθλητές, αποκομίζοντας σημαντικά στοιχεία για την εξέλιξη της προπονητικής και την τελειοποίηση των πολύπλοκων στοιχείων της φυσικής κατάστασης.

Ο σκοπός μου ήταν να δημιουργήσω πρωτόκολλα προπόνησης, μέσα σε ένα πλαίσιο συγκεκριμένων δεδομένων όγκου και έντασης και κυρίως με σταθερές συνθήκες ποδηλάτισης, όπως κλίση οδοστρώματος, αντίσταση αέρα, θερμοκρασία κλπ.

Άλλη μία σημαντική παρατήρηση που είχα κάνει μέσα από την διαδικασία των αθλητικών αναλύσεων, ήταν να αποφύγω το προπονητικό στρες, στο βαθμό που δημιουργεί Πλατό (στασιμότητα επίδοσης).

Έπρεπε κατ’ αυτόν τον τρόπο να επιλέξω συνδυασμούς intervals τα οποία θα εναλλάσσουν την ικανότητα παραγωγής έργου σε όλα τα επίπεδα αερόβιας και αναερόβιας ικανότητας, ενεργοποιώντας είτε μεμονωμένα είτε ταυτόχρονα και τους τρεις τύπους των μυικών ινών.

Ο όρος προπονητήριο και προπόνηση προπονητηρίου, παίρνουν πλέον νέο χαρακτήρα και αποστολή, στην προπόνηση του ποδηλάτη αθλητή.

Ο σκοπός δεν είναι πλέον να αντικατασταθεί μία προπόνηση που θα γινόταν στον δημόσιο δρόμο, λόγω κακών καιρικών συνθηκών, ή έλλειψης χρόνου, ή για οποιοδήποτε άλλο παράγοντα.

Ο σκοπός ήταν να προστεθεί ένας όγκος προπόνησης επικουρικά στον κυρίως προπονητικό σχεδιασμό, δηλαδή δεν αντικαθίσταται η εξωτερική προπόνηση, αλλά συμπληρώνεται από την πρώτη.

Και λέω ότι συμπληρώνεται, διότι τα συγκεκριμένα πρωτόκολλα προπόνησης πραγματοποιούνται με απόλυτη επιτυχία, μόνο πάνω στο προπονητήριο.

Η αγωνιστική χρονιά του 2011, ήταν περισσότερο η χρονιά της δοκιμής τους και των περαιτέρω μικρο- διορθώσεων τους.

Το όφελός τους τεράστιο, αν αναλογιστεί κανείς την απουσία αγώνων που υπήρχε στην Ελλάδα,  από τον Ιούνιο που έτρεξα στο Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα, μέχρι το τέλος Αυγούστου που συμμετείχα στο Παγκόσμιο Κύπελλο τερματίζοντας στην τρίτη θέση.

Όποιος αθλητής θέλει να μεγιστοποιήσει και να τελειοποιήσει τις ποδηλατικές του ικανότητες φυσικής κατάστασης και του αρέσει και ο πόνος, δεν έχει από το να δοκιμάσει να ασκηθεί με τα παρακάτω πρωτόκολλα προπόνησης:

  1. Προπόνηση Υψηλού Ρυθμού.

  2. Προπόνηση Ατομικής Χρονομέτρησης

  3. Προπόνηση Ανάβασης

  4. Προπόνηση Δύναμης και ισχύος  

  5. Προπόνηση Εξομοίωσης Αγώνα

It is not a matter of how much you train, but of how you train…

lkatapod

Ο σκοπός αυτού του άρθρου δεν είναι να παρουσιάσει συγκεκριμένες μεθόδους προπόνησης, αλλά την βαθύτερη φιλοσοφία που υπάρχει  μεταξύ προπονητή, αθλητή και προπόνησης.

Η επιτυχία των αθλητών σε αγώνες προέρχεται από το να κατανοήσουμε ότι η προπονητική αποτελείται από δύο πτυχές, την επιστήμη και την τέχνη.

Η επιστήμη, μέσω το εργαστηρίων και των μετρήσεων της, μπορεί να σου απαντήσει σε ερωτήματα  όπως, τι κάνεις σχετικά με την αποκατάσταση, την ενυδάτωση, τους τραυματισμούς, τις ιώσεις και την υπερπροπόνηση. Όμως ποτέ δεν θα μπορέσει να σου πει πως θα προπονηθείς.

Το πρόβλημα με τις έρευνες της επιστήμης, έχει να κάνει πολλές φορές, με το ότι σχεδιάζονται για ένα χρονικό διάστημα 6-12 εβδομάδων και αναφέρονται σε συγκεκριμένο γκρουπ ανθρώπων, που απαντούν στο μέσο όρο ως προς τα χαρακτηριστικά τους γνωρίσματα, ώστε να δώσουν απαντήσεις για το τι δουλεύει καλύτερα για το μεγαλύτερο ποσοστό ανθρώπων.

Τί γίνεται όμως αν η έρευνα πρέπει να συνεχιστεί για ένα χρόνο; ή τί γίνεται με τους ανθρώπους που έχουν διαφορετικά χαρακτηριστικά από τον μέσο όρο; ή κατά πόσο η μέτρηση φυσικών δυνατοτήτων μέσα σε ένα εργαστήριο μπορεί να αποδώσει τον πραγματικό κόσμο ενός δύσκολου αγώνα;

Κάθε αθλητής είναι μοναδικός γιατί κάθε αθλητής διαθέτει διαφορετικά δυνατά και αδύναμα σημεία, διαφορετική ψυχοσύνθεση και διαφορετικές φυσικές προσαρμογές στα σπορ.

Σε μία μεθοδευμένη και συστηματική προπόνηση πρέπει να υπάρχει η τέχνη, που να υπολογίζει και να αποκωδικοποιεί, όλα αυτά τα στοιχεία που συνθέτουν την μοναδικότητα του κάθε αθλητή.

Έχουμε ακούσει πολλές φορές να λένε μη βλέπεις το δέντρο μόνο και χάνεις το δάσος που βρίσκεται από πίσω, αλλά εγώ θα έλεγα ότι ο προπονητής πρέπει να βλέπει και το δέντρο και το δάσος αλλά και το κάθε δέντρο του δάσους.

Ακόμα πιο παραστατικά, φανταστείτε ότι ο κάθε αθλητής αποτελείται από ένα τεράστιο παζλ, το οποίο αποτελείται από εκατοντάδες πολύχρωμα κομμάτια. Η τέχνη του προπονητή είναι να βρει, μεθόδους συλλογής και ταξινόμησης όλων αυτών των κομματιών και κατόπιν να μπορέσει να τα συνδυάσει σωστά, ώστε να ολοκληρωθεί το παζλ.

Με άλλα λόγια, δεν παίζει ρόλο το πόσο πολύ θα προπονηθείς, αλλά το πως θα προπονηθείς.

Για αυτό λοιπόν τον λόγο η σωστή προπονητική βασίζεται στον συνδυασμό της επιστήμης και της τέχνης.

Προπονήσου έξυπνα….

Ανασκόπηση από το training camp 3-4/12/2011

Στο κάλεσμα  “ ελάτε να προπονηθούμε όλοι μαζί “ολοκληρώθηκε το πρώτο Training Camp στην Πάτρα, καλύπτοντας με απόλυτη επιτυχία τους στόχους εκπαίδευσης που είχε προκαθορίσει.Η πρώτη ημέρα χωρίζονταν σε δύο σκέλη:Το πρώτο σκέλος αφορούσε την προπόνηση γυμναστηρίου, όπου περιλάμβανε  την ανάπτυξη της μεθοδολογίας, ειδικών ασκήσεων δύναμης με το βάρος του σώματος, καθώς επίσης και ένα σύνολο πλειομετρικών ασκήσεων χρήσιμες για τον ποδηλάτη αθλητή.

Gym High Energy Fitness Club

κάνοντας Intervals ανά ομάδες

Το δεύτερο σκέλος αφορούσε την προπόνηση αντοχής σε ευθεία διαδρομή, η οποία έγινε ακριβώς μετά την προπόνηση του γυμναστηρίου. Κατά την διάρκεια της προπόνησης αυτής παρουσιάστηκαν και εκτελέστηκαν ασκήσεις που αφορούν την μεγιστοποίηση της ειδικής αεροβικής δύναμης, της δύναμης εκκίνησης και ασκήσεις που συντελούν στην  ταυτόχρονη ανάπτυξη της δύναμης και της ισχύος.

Μπάμπης Μαλισιάνος, Νίκος Λυμπέρης, Σπύρος Σκούρας

Στην κορυφή της Ρακίτας 1100m High

Η δεύτερη ημέρα περιλάμβανε προπόνησης αντοχής ανηφορικών διαδρομών με συνδυαστικές ασκήσεις δυναμικού τέμπου και νευρομυικής δύναμης. Επίσης δείχθηκαν σημεία εργονομικής τεχνικής και τοποθέτηση του σώματος κατά την διάρκεια της ανάβασης, τόσο σε καθιστή , όσο και σε όρθια θέση.

Οι συμμετοχές στο προπονητικό camp ήταν ικανοποιητικές, από αθλητές που προέρχονταν από διάφορους αθλητικούς συλλόγους ανά την Ελλάδα, ώστε να διεξαχθεί με σωστό τρόπο η μεταφορά μάθησης και γνώσης.

Νίκος Ντότσικας, Nicky Hemmings, Χρήστος Μαγγινας

Σε αυτό τον σκοπό, καθοριστική ήταν και η ευγενική παραχώρηση, της τεχνικής υποστήριξης του BikeMe.gr που διέθεσε με την παρουσία του Κώστα Τριανταφυλλίδη, κατά την διάρκεια αυτού του διημέρου.

 

 

 

‘’ Κώστα σε ευχαριστούμε πολύ για την πολύπλευρη προσπάθεια σου, που συνέβαλλε στην ομαλή ροή του training camp, και βέβαια στις καταπληκτικές φωτογραφίες που έβγαλες.”

Άρης Μπότσαρης

Επίσης αυτό που θα ήθελα να παρατηρήσω στους αθλητές που συμμετείχαν στο προπονητικό κάλεσμα, είναι ο ενθουσιασμός και το πάθος των αθλητών για γνώση και ενημέρωση και η ουσιαστική ανάγκη τους, να προπονηθούν έξυπνα και ωφέλιμα.

Γρηγόρης Φύτρος

Θεοφάνης Καταπόδης

Νιώθω μεγάλη χαρά και ικανοποίηση που μπόρεσα να βοηθήσω τους αθλητές που βρέθηκαν κοντά μου, προς αυτήν την κατεύθυνση.