1st Cycling World Cup Saint Tropez

Ο πρώτος αγώνας Παγκοσμίου Κυπέλλου στο Saint Tropez αποτέλεσε μία από τις μεγαλύτερες ποδηλατικές μου εμπειρίες, τόσο στο καθαυτό αγωνιστικό κομμάτι, όσο και στις αρκετά σοβαρές δυσκολίες που παρουσιάστηκαν τη παραμονή του αγώνα.

»Το αισιόδοξο είναι πως κάθε φορά που βρίσκεστε αντιμέτωποι με μία δυσκολία και εκείνη την στιγμή σκέφτεστε ότι είναι ανυπέρβλητη, ανακαλύπτετε πως μόλις την ξεπεράσετε, είσαστε πολύ πιο δυνατοί από πριν. Αν μπορείτε να αντιμετωπίσετε αυτή την κατάσταση, μπορείτε να αντιμετωπίσετε τα πάντα. Αποκτάτε δύναμη, θάρρος και εμπιστοσύνη από κάθε εμπειρία την οποία παύετε πραγματικά να βλέπετε με ανασφάλεια και φόβο.»

Παρόλες τις δυσκολίες που έπρεπε να αντιμετωπίσω, προσπάθησα να μη χάσω το Στόχο και το Σκοπό που είχα πηγαίνοντας να αγωνιστώ στην Γαλλία.

Diploma Grand Trophee 2012 Saint Tropez

Με την υποστήριξη του BikeMe.gr και του Κώστα Τριανταφυλλίδη καταφέραμε μία δυσμενή κατάσταση να τη μετατρέψουμε σε επιτυχία.

Loukas Katapodis & Kostas Raptis

Επέλεξα να αγωνιστώ σε αυτή την διοργάνωση τη δεδομένη χρονική περίοδο της προετοιμασίας μου, διότι τα μορφολογικά χαρακτηριστικά του συγκεκριμένου αγώνα συνδύαζαν στο μέγιστο όλες τις ικανότητες της φυσικής μου κατάστασης.

Profile of the Race

Πιο συγκεκριμένα, για να μπορέσω να »κρατηθώ» μέχρι το τέλος του αγώνα με τους πρώτους καλύτερους αθλητές, θα έπρεπε να λειτουργήσει στο μέγιστο η αναερόβια ικανότητά μου, η ικανότητα της μέγιστης κατανάλωσης οξυγόνου και επιπλέον και η ικανότητα της αντοχής μου.

Το προφίλ του αγώνα όπως φαίνεται παραπάνω, περιλάμβανε μικρής έως και μεγάλης διάρκειας ανηφορικές διαδρομές με κλίση οδοστρώματος από 5%-15%, σε συνολική απόσταση 180km.

Επιπλέον, η διαδρομή ήταν αρκετά »νευρική», διότι αποτελούνταν ως επί το πλείστον από εναλλασσόμενες ανηφόρες και τεχνικά δύσκολες κατηφόρες,  χωρίς να μεσολαβούν ενδιάμεσα τμήματα ευθείας διαδρομής.

Οι συνολικές συμμετοχές ξεπερνούσαν τις 1200 και στην ενιαία κατηγορία Ε 40-49  έφταναν τις 243. Ο ανταγωνισμός ήταν αρκετά υψηλός, επόμενο βέβαια όταν κάποιος αθλητής αγωνίζεται στη χώρα που αποτελεί την καρδιά της ποδηλασίας.

Αξιοσημείωτο είναι ότι είχαν έρθει να αγωνιστούν κυρίως οργανωμένες ομάδες, τόσο από τη Γαλλία όσο και από την υπόλοιπη Ευρώπη, ενώ οι μεμονωμένοι αθλητές όπως στην παρούσα περίπτωση και εγώ, ήταν ελάχιστοι.

Το στοίχημα για εμένα ήταν να καταφέρω να αντέξω τον υψηλό αγωνιστικό ρυθμό πέρα των 120km, διότι τελευταία φορά που αγωνίστηκα 180km ήταν πριν 18 χρόνια όταν συμμετείχα με την Εθνική Ομάδα Αντρών σε αγώνες του εξωτερικού. Συνήθως οι αγώνες των Παγκοσμίων Κυπέλλων και Πρωταθλημάτων στην κατηγορία των Μάστερ, δεν ξεπερνούν τα 115km.

Από την εκκίνηση ο αγώνας είχε έναν πολύ γρήγορο ρυθμό, »καταπίνοντας» στην κυριολεξία στα πρώτα χιλιόμετρα τα δύο πρώτα μικρά βουνά της διαδρομής.

Προσπαθούσα να βρίσκομαι στους πρώτους 20 αθλητές ώστε να ελέγχω την κατάσταση και την ροή του αγώνα αποφεύγοντας παράλληλα και με αυτόν τον τρόπο τις άσχημες  πτώσεις που γίνονταν στο πίσω μέρος του γκρουπ.

Στα ανηφορικά τμήματα της διαδρομής ένιωθα πολύ δυνατός και διατηρούσα άνετα την θέση μου στους πρώτους αθλητές, κάτι που δεν κατάφερνα εύκολα στις επικίνδυνες κατηφορικές διαδρομές.

Τα περισσότερα κατηφορικά τμήματα του αγώνα, βρίσκονταν σε στενούς δασικούς παράπλευρους δρόμους  και αποτελούνταν από πολλά συνεχόμενα και τυφλά σλάλομ.

Μετά τη διέλευση και του τρίτου κατά σειρά βουνού της διαδρομής, είχα αποσπαστεί με άλλους 30 αθλητές περίπου, ανάμεικτων κατηγοριών. Ακριβώς μετά από αυτό το σημείο και με πολύ έξυπνο τρόπο, αποσπάστηκαν από το γκρουπ μου στην αρχή της κατηφορικής διαδρομής, 3 αθλητές διαφορετικών ομάδων.

Οι ομάδες των αθλητών που είχαν αποσπαστεί μπροστά, έπαιζαν ένα αμυντικό ρόλο στην ροή του αγώνα, ούτως ώστε να καταφέρουν οι προπορευομένοι συναθλητές τους να αυξήσουν τη χρονική τους διαφορά.

Στο 4ο και στο 5ο κατά σειρά βουνό όμως, τα πράγματα άλλαξαν. Ο ρυθμός του αγώνα  βρισκόταν στη μέγιστη κορύφωσή του, μέσα από ένα πλήθος αλλεπάλληλων ντεμαράζ από διαφορετικούς αθλητές κάθε φορά.

Τελικώς μέσα από όλο αυτό το πανδαιμόνιο, καταφέραμε να αποσπαστούμε 10 αθλητές από υπόλοιπο γρουπ και να συνεχίσουμε για άλλα 90km μέχρι το σημείο του τερματισμού.

Καλύψαμε  2.800m υψομετρικά, διανύοντας την απόσταση των 180km με μέση ταχύτητα περίπου 35km/h.

Κατά τη διάρκεια της πορείας μας προς τον τερματισμό, προσπαθούσα να ανακτήσω όσο περισσότερο μπορούσα την ενέργεια που είχα δαπανήσει μέχρι εκείνο το σημείο, καταναλώνοντας την τροφοδοσία που μου παρείχε σε τακτά διαστήματα το support μου, Κώστας Τριανταφυλλίδης.

Ο τερματισμός του αγώνα σύμφωνα με το προφίλ που είχαν δώσει οι διοργανωτές θα γινόταν  στο Gassin,  ένα χωριό το οποίο βρίσκονταν σε ανηφορική περιοχή. Έπρεπε να προσέξω πάρα πολύ τη διαχείριση των δυνάμεών μου στα εναπομείναντα 70km, ώστε να είχα την περισσότερη δυνατή ενέργεια για τα τελευταία δύο δύσκολα ανηφορικά χιλιόμετρα.

Τα πράγματα ωστόσο δεν εξελίχθηκαν έτσι, διότι οι διοργανωτές είχαν αλλάξει το σημείο του τερματισμού, τοποθετώντας τον χαμηλότερα, στους πρόποδες του ανηφορικού λόφου και όχι στην κορυφή του.

Όταν είχαμε φτάσει πλέον στο τελευταίο χιλιόμετρο και βρισκόμασταν ακόμα σε επίπεδη διαδρομή καταλάβαινα ότι κάτι δεν πάει καλά.Επίσης, δεν υπήρχε άλλη σήμανση για τα υπολειπόμενα μέτρα του τερματισμού μετά τη σήμανση του τελευταίου χιλιομέτρου.

Ξαφνικά, στο τέλος μιας νησίδας μας στρίβουν αριστερά από τον επαρχιακό δρόμο και μας τερματίζουν 30m μετά, στην είσοδο ενός μεγάλου parking.

Από ό,τι συνειδητοποίησα αργότερα, οι Γάλλοι διοργανωτές ανακοίνωσαν πριν την εκκίνηση για την αλλαγή του τερματισμού, αλλά μόνο στα Γαλλικά.

Μπορεί να μην πρόλαβα να σπριντάρω στο τέλος του αγώνα, αλλά αυτό είχε λιγότερη σημασία μπροστά στην προσπάθειά μου να αγωνιστώ όσο πιο δυνατά μπορούσα.Το αποτέλεσμα ήταν η 5η θέση στη γενική βαθμολογία Ε40-49y και η 3η θέση στην κατηγορία μου 40-44y.

After the Race

Ο Σκοπός της συμμετοχής μου στο Παγκόσμιο Κύπελλο της Γαλλίας ήταν να »βάλω» έναν υψηλού ανταγωνισμού αγώνα στα πόδια μου, ο οποίος θα συμβάλλει στην περαιτέρω άνοδο του Fitness μου. Ο Στόχος μου ήταν να πάρω την πρόκριση για τον τελικό του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος, όπως και έγινε!

Qualified Riders Saint-Tropez 1.

Qualified Riders Saint-Tropez 2.

Θέλω να ευχαριστήσω πραγματικά το support μου Κώστα Τριανταφυλλίδη, διότι χωρίς τη δική του συμβολή δε θα κατάφερνα να πάρω την πρόκρισή μου σε αυτό τον δύσκολο αγώνα. Μολονότι δεν είχε στο παρελθόν την εμπειρία του support σε τέτοιες μεγάλες Διεθνείς Διοργανώσεις, ανταποκρίθηκε άριστα σε όλες τις περιστάσεις εντός και εκτός αγώνα.

Κώστα αυτή η πρόκριση, όσο ανήκει σε εμένα άλλο τόσο ανήκει και σε εσένα!

Kostas Triantafillidis & Loukas Katapodis

Ειδικά μέσα από αυτό το Παγκόσμιο Κύπελλο ζήσαμε με τον Κώστα δύσκολες αλλά και ευσυγκίνητες καταστάσεις, αποκομίζοντας νομίζω ο καθένας τις δικές του εμπειρίες.

Συνήθως θέλουμε να έχουμε βεβαιότητα και καθόλου αμφιβολίες, συμπεράσματα και όχι πειράματα, αλλά τελικά η βεβαιότητα μπορεί να προκύψει μόνο μέσα από την αμφιβολία και τα συμπεράσματα μόνο μέσα από τα πειράματα. 

SAINT TROPEZ

Advertisements

Η επίδραση των αγώνων στην διαμόρφωση της φυσικής σας κατάστασης

Loukas Katapodis

…Πόσο πρέπει να προπονηθώ προκειμένου να συμμετάσχω σε κάποιον αγώνα;…

…θα ήθελα να τρέξω σε αυτή την διοργάνωση, αλλά πιστεύω ότι δεν έχω προετοιμαστεί κατάλληλα…

…πόσο καιρό πριν πρέπει να προετοιμαστώ ώστε να διακριθώ στον αγώνα που επιθυμώ;…

…κατά πόσο ένας αγώνας θα με βοηθήσει να βελτιώσω τη φυσική μου κατάσταση;…

…πρέπει να τρέχω συνέχεια αγώνες για να διατηρούμαι σε καλή φόρμα;…

…είναι σωστό να προπονούμαι σε συνθήκες και επιβαρύνσεις δυσκολότερες από τον αγώνα που σχεδιάζω να τρέξω;…

Τα παραπάνω ερωτήματα αποτελούν ένα μικρό μόνο μέρος από το σύνολο εκείνων που δέχομαι κατά καιρούς ως προπονητής από αρκετούς αθλητές και τα οποία εστιάζονται  στο αν και στο πόσο υπάρχει θετική αλληλεπίδραση μεταξύ των προπονήσεων και  των αγώνων καθώς και το αντίστροφο.

Δεν είναι τυχαία η  άποψη πολλών προπονητών ανά τον κόσμο, ότι ένας αγώνας δεν μπορεί να αντικατασταθεί από κανένα τύπο προπόνησης.

Επιπρόσθετα, το κέρδος που αποκομίζεται  στη φυσική σας κατάσταση με το να αγωνιστείτε σε μία αθλητική διοργάνωση είναι τόσο ουσιαστικό, που για αυτόν το λόγο έχουν σχεδιαστεί προπονήσεις τύπου αγώνα, οι οποίες μάλιστα εφαρμόζονται ακριβώς όταν υπάρχει ουσιαστική έλλειψη αγώνων.

Αναμφίβολα το αγωνιστικό στρες που δημιουργείται στον οργανισμό ενός αθλητή συμμετέχοντας σε έναν αγώνα, είναι πολύ μεγαλύτερο από το αντίστοιχο προπονητικό στρες , με συνέπεια να γίνονται στην πρώτη περίπτωση καλύτερες βιολογικές προσαρμογές στο σώμα του κατά τη φάση της αποκατάστασης.

Επιπλέον, μέσω της διαδικασίας των αγώνων ο αθλητής εξασκεί  περισσότερο την τεχνική του και βελτιώνει σε μεγαλύτερο βαθμό την τακτική του.

Προτού όμως προβείτε στην υλοποίηση του αγωνιστικού σας προγραμματισμού, θα πρέπει να αναλογιστείτε ποιος είναι ο προπονητικός σκοπός και το προπονητικό όφελος που επιζητάτε  από τον κάθε αγώνα.

Μπορείτε λοιπόν να επιλέξετε αγώνες, ούτως ώστε να βοηθηθείτε στην προσπάθειά σας να φορμαριστείτε για έναν προαποφασισμένο μακροπρόθεσμο στόχο, δίχως να σας ενδιαφέρει άμεσα το αποτέλεσμα που θαεπιτύχετε στο ενδιάμεσο χρονικό διάστημα.Ή αντίθετα να τους εντάξετε στη συνολική σας προετοιμασία ως πρώτης προτεραιότητας και να αποσκοπείτε σε ένα πολύ καλό πλασάρισμα.

Ακόμη,είναι δυνατόν η επιλογή ενός αγώνα να χρησιμοποιηθεί για την διατήρηση της φυσικής σας κατάστασης ή για την επαναφορά σας σε αγωνιστικούς ρυθμούς μετά από  πολύμηνη αποχή εξαιτίας ενός τραυματισμού.

Προσωπικά, επιλέγω ορισμένους αγώνες μικρότερου ανταγωνισμού, όπως είναι οι αναβάσεις στο τέλος της αγωνιστικής χρονιάς, για να “σβήσω” σταδιακά την αθλητική μου φόρμα από την  τελευταία κορύφωσή της, η οποία συμπέφτει με τη συμμετοχή μου στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα.

Όπως αντιλαμβάνεστε στο πλαίσιο ενός σωστού ετήσιου αγωνιστικού σχεδιασμού, πρέπει να υπάρχει και ο συγκεκριμένος σκοπός του κάθε αγώνα και μάλιστα σκοπός, απόλυτα συνειδητοποιημένος από τον αθλητή που αγωνίζεται.

Επιπλέον, δεν πρέπει ποτέ ο αθλητής να μπερδεύει την αυταξία του με το αν θα κερδίσει τον αγώνα ή όχι. Το ότι δεν καταφέρατε τον Στόχο σας σε κάποιον αγώνα, δεν σημαίνει αναγκαστικά και ότι αποτύχατε, διότι η προσπάθειά σας αυτή καθαυτή είναι που αξίζει περισσότερο.

Συνήθως, η επιλογή των αγώνων που θα συμμετάσχει ένας αθλητής, εξαρτάται κατά κύριο λόγο από τον κυρίαρχο Στόχο που έχει θέσει για την εκάστοτε αγωνιστική περίοδο.

Για να υπάρχει απόλυτη επιτυχία στην υλοποίηση του Στόχου αυτού, θα πρέπει η επιλογή των αγώνων να βασίζεται σε μία έξυπνη στρατηγική και όχι να γίνεται τυχαία. Σύμφωνα με το παραπάνω, πρέπει να κατηγοριοποιήσετε τη σπουδαιότητα των αγώνων σας, διότι αυτό έχει άμεση σχέση με την τακτική που θα εφαρμόσετε εν συνεχεία.

Για παραδείγμα, όταν ένας αθλητής χρειάζεται να βελτιώσει την ικανότητα της ταχύτητάς του και της τεχνικής του , θα πρέπει να επιλέξει να τρέξει μερικούς αγώνες τύπου σιρκουί, παρόλο που πιθανόν να μην είναι οι αγώνες που μπορεί να πρωταγωνιστήσει.

Θεωρώ ότι ο απότερος προπονητικός Στόχος κάθε αθλητή, θα πρέπει να είναι η όσο το δυνατόν τελειοποίηση όλων των ικανοτήτων της φυσικής του κατάστασης. Μπορεί να είστε κορυφαίοι στις αναβάσεις, αλλά ποιο το όφελος αν δεν έχετε την δύναμη να σπριντάρετε ή να ανταποκριθείτε στους γρήγορους ρυθμούς ενός αγώνα ευθείας.

Από την άλλη πλευρά, μπορεί να είστε ο καλύτερος σπριντέρ ή ο πιο δυνατός χρονομετρίστας, αλλά ποιο το όφελος όταν δεν έχετε την αντοχή να φτάσετε μέχρι τον τερματισμό.

Εκμεταλλευτείτε  τους αγώνες για να βελτιώσετε τις αδυναμίες της φυσικής σας κατάστασης, πριν φτάσετε σε αυτόν που αποτελεί τον Στόχο της Χρονιάς σας. Η εν λόγω διαδικασία χρειάζεται χρόνο και υπομονή. Μην προσπερνάτε τους αγώνες χωρίς να συμμετέχετε σκεπτόμενοι ότι δεν είστε ακόμα έτοιμοι να αγωνιστείτε, διότι έτσι χάνεται πολύτιμο έδαφος στην τελειοποίηση της αθλητική σας φόρμας.

Η θέση πως “σε κάθε αγώνα που αγωνίζομαι πρέπει να διακρίνομαι”,  δημιουργεί περισσότερο άγχος παρά ωφέλεια στον αθλητή. Είναι προτιμότερο να σκέφτεστε, πώς θα βελτιώσετε συγκεκριμένες αδυναμίες σας μέσα από έναν αγώνα και να εστιάζετε την προσοχή σας αποκλειστικά εκεί.

Για παράδειγμα, αν σας λείπει δύναμη και αντοχή σε ανηφορικές διαδρομές, επιλέξτε αγώνες που έχουν τέτοια χαρακτηριστικά, επενδύοντας τον καλύτερο εαυτό σας μόνο στα σημεία αυτά . Αν πάλι σας λείπει η δύναμη κατά την διάρκεια του ορθοπέταλου, εκμεταλλευτείτε τον ρυθμό του γκρουπ και δουλέψτε περισσότερα ορθοπέταλα σε δύσκολα σημεία της διαδρομής.

Όταν αγωνίζεστε με ξεκάθαρο προπονητικό σκοπό, τότε έχετε τον έλεγχο του τελικού σας Στόχου. Οποιαδήποτε άλλη σκέψη πέρα από αυτό, αποσυντονίζει την προσπάθειά σας και σίγουρα δεν θα επιφέρει το επιθυμητό για εσάς αποτέλεσμα.

Ο μόνος λόγος που μπορείτε να αποφύγετε έναν αγώνα είναι αν βρίσκεστε σε κατάσταση υπερπροπόνησης ή έντονου αγωνιστικού στρες από προηγούμενες αγωνιστικές εκδηλώσεις.

Ο 35ος Γύρος Θυσίας αποτελούσε για εμένα έναν αγώνα προετοιμασίας πρώτης προτεραιότητας, διότι τα  μορφολογικά χαρακτηριστικά του είναι πανομοιότυπα με τους κλασικούς αγώνες Παγκοσμίων Κυπέλλων, Πανευρωπαϊκών και Παγκοσμίων Πρωταθλημάτων.

Η πολύχρονη εμπειρία των διοργανωτών σε συνεργασία με τη συμπαράσταση των τοπικών χορηγών τους, δημιούργησαν τις κατάλληλες συνθήκες για την ασφαλέστερη διεξαγωγή του αγώνα.

Συνήθως, οι διαδρομές τέτοιου είδους διοργανώσεων είναι κυμματιστού τύπου, περιλαμβάνουν μικρούς ανηφορικούς λόφους των 3-5km και έχουν μέση κλίση 5-15%.

Παρακάτω παρουσιάζω από τον συγκεκριμένο αγώνα, ορισμένα εργομετρικά δεδομένα μου σε μορφή γραφημάτων, σύμφωνα με τα οποία θα κατανοήσετε καλύτερα, γιατί ένας αγώνας είναι προτιμότερος από μία επίπονη προπόνηση.

Στο γράφημα 1. φαίνεται η συνολική εικόνα της φυσικής μου κατάστασης με κύριο γνώμονα το μέσο όρο της ισχύος που εφάρμοσα στα 328w NP για 1h.52΄. Στην ουσία ποδηλάτισα στο 96.4% του Αναερόβιου Κατωφλιού μου για τον παραπάνω αντίστοιχο χρόνο και αυτό με τη σειρά του μεταφράζετε σε ένα πάρα πολύ καλό και αξιόπιστο Fitness για την εποχή.

GRAPH 1.

Είναι χρήσιμο όμως σε αυτό το σημείο να ρίξουμε μία βαθύτερη ματιά για το τί γίνεται με τις επιμέρους ικανότητες της φυσικής κατάστασης.

Η πρώτη ικανότητα αναφέρεται στην εκτίμηση της Νευρομυικής Ισχύος την οποία αναπτύσει ο αθλητής κάτα την διάρκεια των  5 πρώτων δευτερολέπτων της μέγιστης προσπάθειας του

Η δεύτερη ικανότητα αναφέρεται αντίστοιχα στην Αναερόβια Ισχύ που μπορεί να παράγει ο αθλητής στη διάρκεια του 1 min.

Η τρίτη ικανότητα αφορά στην Ισχύ που παράγει κατά τη διάρκεια της Μέγιστης πρόσληψης  Οξυγόνου και είναι το αποτέλεσμα του μέσου όρου Ισχύος για 5 min.

Τέλος, η τέταρτη ικανότητα αναφέρεται στην Ισχύ που παράγεται στο Αναερόβιο Κατώφλι κατά την υπομέγιστη προσπάθεια διάρκειας 20 min (-5% από την τελική τιμή)  ή διάρκειας 30 min.

Η παρακάτω ανάλυση αφορά στο καλύτερο 20λεπτο που έκανα στον αγώνα και αντιπροσωπεύει τη χρονική εκείνη στιγμή, που προσπάθησα να αποσπαστώ από το γκρουπ των υπόλοιπων αθλητών.

Στο γράφημα 2. η Νευρομυική μου Ισχύ φθάνει τα 1045w μέσο όρο, στα πρώτα 5 sec για να κορυφωθεί στα επόμενα δευτερόλεπτα στα 1086w.

GRAPH 2.

Στο γράφημα 3. & 4 φαίνεται η μέση Ισχύς μου στην Αναερόβια Ικανότητα, η οποία κυμαίνεται στα 697w και στα 541w στη διάρκεια του πρώτου και δεύτερου λεπτού αντίστοιχα του ντεμαράζ που έκανα.

GRAPH 3.

GRAPH 4.

Στο γράφημα 5 & 6 βλέπετε την Ικανότητα της Ισχύος μου στα 5 και 10 πρώτα λεπτά της προσπάθειας,  η οποία φθάνει αντίστοιχα τον μέρο όρο των 496w &  436w NP, αναδεικνύοντας μια άριστη Μέγιστη Ικανότητα Πρόσληψης Οξυγόνου.

GRAPH 5.

GRAPH 6.

Στο γράφημα 7. η μέση Ισχύς μου στη διάρκεια του 19λεπτου ανέρχεται στα 399w NP δίνοντάς μου νέα δεδομένα για την αναθεώρηση της Ισχύος μου στο Αναερόβιο Κατώφλι.

GRAPH 7.

Να λοιπόν, γιατί ένας αγώνας είναι πιο σημαντικός από μία προπόνηση….μέσα σε 20 λεπτά έκανα μια ακτινογραφία όλων των επιπέδων της φυσικής μου κατάστασης, αποκομίζοντας χρήσιμα στοιχεία και νέα στάνταρ δόμησης του Fitness μου, αφού όλα ήταν βελτιωμένα κατά ένα σημαντικό ποσοστό.

Θα χρειαζόμουν περίπου μία εβδομάδα για να πραγματοποιήσω τα τέσσερα βασικά τεστ της φυσικής μου κατάστασης σε αντίθεση με τα 20 λεπτά που χρειάστηκαν κατά την διάρκεια του αγώνα.

Υπάρχει όμως και άλλη μία ουσιαστική διαφορά όσο αφορά στην αξιολόγηση της φυσικής κατάστασης μέσω ενός αγώνα ή  μίας προπόνησης.

Στον αγώνα μπορείτε να δείτε και την αλληλεπίδραση που έχουν μεταξύ τους οι διαφορετικές ικανότητες της φυσικής σας κατάστασης αφού διακατέχεται η μία την άλλη σε συνεχόμενο ρυθμό. Απεναντίας, στα τεστ της προπόνησης μεσολαβεί χρόνος αποκατάστασης πριν μεταβείτε από το ένα στο άλλο.

Για παράδειγμα, παρατήρησα ότι τα πρώτα 5sec του ντεμαράζ που έκανα, είχαν την δύναμη ενός πολύ καλού δυνατού μου σπριντ, αλλά αυτό δεν με φρενάρησε στο να συνεχίσω και να περάσω το πιο δυνατό μου μονόλεπτο και στη συνέχεια να πραγματοποιήσω το καλύτερό μου 2λεπτο, 5λεπτο,10λεπτο  και τέλος το 19λεπτο (αναφέρω 19λεπτο αντί για 20λεπτο διότι είχα ήδη πιάσει την πρώτη μεγάλη κατηφόρα της διαδρομής).

Συμπερασματικά λοιπόν, όλα αυτά  τα στοιχεία δείχνουν σαφώς μία άνοδο του Fitness μου σε όλα τα επίπεδα της φυσικής κατάστασης, χωρίς να χάνω χρόνο κάνοντας διάφορα τεστ αξιολόγησης.Ή χωρίς να απαιτείται η παραμονή μου για περαιτέρω χρονικό διάστημα   στα προηγούμενα δεδομένα εκγύμανσης.

Κλείνοντας, θα έλεγα ότι κάθε αθλητής θα πρέπει να βαδίζει πάντοτε με κάποιο πλάνο προόδου είτε αγωνίζεται, είτε αθλείται μόνο, είτε συνδυάζει και τα δύο. Η επιλογή  είναι πάντοτε δική σας!

Αφιερωμένη η Νίκη μου στους χορηγούς μου Νίκο Ράπτη BikeMe.gr, Γρηγόρη Φύτρο GBF.GR και στο Support μου Κώστα Τριανταφυλλίδη ο οποίος παράλληλα, μέσα από τον φωτογραφικό του φακό ζωντανεύει τις ομορφιές του αθλήματος.

Ανασκόπηση από τον 1ον Αγώνα Π.Ε.Π.Α Ατομικής Χρονομέτρησης

lkatapod.gr

Ο πρώτος αγώνας Κυπέλλου Ατομικής Χρονομέτρησης που διοργάνωσε η Πανελλήνια Ένωση Παλαιμάχων Αθλητών (ΠΕΠΑ), έλαβε χώρα περιμετρικά του Ολυμπιακού Κωπηλατοδρομίου στον Σχοινιά Αττικής, στις 04-03-2012.


Ο καιρός σύμμαχος για άλλη μια φορά επέτρεψε να πραγματοποιηθεί μία άρτια ποδηλατική εκδήλωση, προσφέροντας ευεξία και ευχαρίστηση τόσο στους μεγάλους, όσο και στους  λιλιπούτειους αθλητές.

Το αγώνισμα της Ατομικής Χρονομέτρησης έχει αποτελέσει διαχρονικά ένα αντικείμενο ερευνών και συζητήσεων, όσον αφορά στα τεχνικά χαρακτηριστικά του και στα πρωτόκολλα των προπονητικών προγραμμάτων για την μέγιστη επίδοση.

Στην ουσία θα πρέπει όσο πιο γρήγορα μπορείτε να διανύσετε κόντρα στον χρόνο, μία συγκεκριμένη απόσταση εφαρμόζοντας το 100% των δυνάμεών σας για το διάστημα αυτό.

A.Mpotsaris

Με άλλα λόγια αγωνίζεστε κόντρα στον εαυτό σας…κόντρα στο μυαλό σας…

Το να προπονήσετε το μυαλό σας σε τέτοιους ρυθμούς, σημαίνει ότι πρέπει να τρέξετε αρκετούς αγώνες Ατομικής Χρονομέτρησης. Είναι περισσότερο δύσκολο απ’ ότι μπορεί να φαίνεται.

Θα πρέπει να τερματίσετε και να αισθανθείτε ότι δεν σας έχουν  μείνει καθόλου πλέον δυνάμεις. Αν τελειώνοντας τον αγώνα σας έχετε την δύναμη να σπριντάρετε στα τελευταία μέτρα, τότε το πιο πιθανό που θα έχει συμβεί είναι να μην έχετε αξιοποιήσει τις δυνάμεις σας στο 100%. Θα ήταν προτιμότερο την ενέργεια του σπριντ να την μοιράσετε στη διάρκεια του συνολικού σας ρυθμού.

A. Kotsantis

Ο σωστός ρυθμός και σε αυτήν την περίπτωση αποτελεί το κλειδί για την καλύτερη δυνατή επίδοσή σας στο αγώνισμα της Ατομικής Χρονομέτρησης.

Σε γενικές γραμμές, όσοι αθλητές δουλεύουν με παλμογράφο και αποσκοπούν στο να επιτύχουν μια αποδοτική Ατομική Χρονομέτρηση τουλάχιστον 20 λεπτών, θα πρέπει μέχρι τα πρώτα 5 λεπτά να έχουν φτάσει τους σφυγμούς στο Αναερόβιο Κατώφλι τους. Από αυτό το σημείο και μετά μπορούν να ποδηλατούν από 1 έως και 2 σφυγμούς πάνω από το Αναερόβιο Κατώφλι και στα τελευταία 1-2km μπορούν να ανεβάσουν την Καρδιακή Συχνότητα ακόμη 5 σφυγμούς.

F.Katapodis

Ωστόσο σε αυτό το σημείο είναι χρήσιμο να αναφερθεί, ότι όταν ο αθλητής βρίσκεται σε εξαιρετική αθλητική φόρμα, μπορεί να ποδηλατεί σε τέτοιου τύπου χρονικής διάρκειας αγωνίσματα,  5-8 σφυγμούς κάτω από την Μέγιστη Καρδιακή του Συχνότητα.

Για όσους δε αθλητές προπονούνται με μετρητή ισχύος, τα πράγματα γίνονται πιο σύνθετα αλλά παράλληλα και πιο ξεκάθαρα.

M.Malisianos

Στην περίπτωση αυτή ένας καλός ρυθμός μεταφράζεται στον κατάλληλο συνδυασμό εφαρμογής Δύναμης και Περιστροφής Πεταλιών, ώστε να παραχθεί η μεγαλύτερη Ισχύς για το συγκεκριμένο χρονικό διάστημα του αγωνίσματος.

Ch.Magginas

Στις  Ατομικές Χρονομετρήσεις που γίνονται σε επίπεδα terrain, σημαντικό ρόλο παίζει η σταθερότητα της Περιστροφής του Πεταλαρίσματος (cadence) στη διάρκεια του χρόνου, κάτω από συνθήκες υπομέγιστης έντασης.

Ένα από τα βασικότερα λάθη που γίνεται εδώ είναι ο πολύ χαμηλός μέσος όρος cadence με αντίστοιχα υψηλές αντιστάσεις. Αυτό που μπερδεύει τους αθλητές είναι η σχέση Δύναμης και Ισχύος. Πιστεύουν ότι όσο πιο μεγάλη αντίσταση βάλουν με συνεπακόλουθο χαμηλό cadence    τόσο περισσότερη Ισχύ θα παράγουν. Το αποτέλεσμα είναι ακριβώς το αντίθετο.

N.Hemmings


Ας δούμε στον πίνακα 1 το Scatter Graph του αθλητή Άρη Μπότσαρη, ως προς την σταθερότητα της Περιστροφής του Πεταλαρίσματός του στη διάρκεια του χρόνου, γράφημα το οποίο πάρθηκε από την ανάλυση της επίδοσής του στον συγκεκριμένο αγώνα Ατομικής Χρονομέτρησης.

Πρέπει να σημειωθεί, ότι ο Άρης έτρεξε τον πρώτο του αγώνα Ατομικής Χρονομέτρησης και ότι η εμπειρία του με τον αντίστοιχο ποδηλατικό εξοπλισμό είναι μικρή. Επίσης, η διαδρομή του αγώνα είχε κυκλική φορά απόστασης 5km με αρκετές τεχνικές στροφές, πράγμα που δημιουργούσε μειονέκτημα για τους αθλητές που δεν την είχαν προπονηθεί πριν τον αγώνα.

Πίνακας 1.

Παρατηρώντας το γράφημα του λοιπόν διαπιστώνουμε, ότι ανέπτυξε τον ρυθμό του με μέσο όρο στις 94 περιστροφές ανά λεπτό τα δυο πρώτα διαστήματα και στην συνέχεια υπήρχε σταδιακή πτώση του ρυθμού του μέχρι και τις 77 περιστροφές ανά λεπτό.

Βλέπουμε λοιπόν ότι παρόλο που ποδηλάτισε στο 97% του ατομικού του FTP (Functional Threshold Power), το οποίο αποτελεί ένα πολύ καλό ποσοστό απόδοσης για αθλητές που δεν έχουν εμπειρία σε αγώνες Ατομικής Χρονομέτρησης, εντούτοις βγήκε εκτός ρυθμού επιλέγοντας δυσκολότερες αντιστάσεις από αυτές που θα μπορούσε να περιστρέψει με αποδοτική Ισχύ.

A.Mpotsaris

Με απλά λόγια, ο Άρης θα μπορούσε ακόμα και με το ίδιο ποσοστό FTP που δούλεψε στον αγώνα και επιλέγοντας τους κατάλληλους συνδυασμούς των γραναζιών του ποδηλάτου του,  να γίνει ταχύτερος στον αγώνα του.

Στον πίνακα 2 βλέπουμε το Scatter Graph όπως αναλύεται ο δικός μου ρυθμός με γνώμονα και πάλι τον μέσο όρο της Περιστροφής του Πεταλαρίσματός μου στη διάρκεια του χρόνου.

Πίνακας 2.

Διαπιστώνουμε ότι υπάρχει μια ισορροπία του ρυθμού πεταλαρίσματος ,σχεδόν πάνω από τις 90 περιστροφές το λεπτό καθόλη την διάρκεια του αγωνίσματος.

Στη ουσία ποδηλάτισα λίγο παραπάνω από τον αποδοτικό μου ρυθμό και αυτό ήταν συνέπεια των υψηλών περιστροφών και της πτώσης της Ισχύος  που είχα κατά την διάρκεια του περάσματός μου από τις στροφές της κυκλικής διαδρομής, λόγω μη προηγούμενης προπονητικής ή αγωνιστικής εμπειρίας της δεξιόστροφης τροχιάς αυτής της πίστας.

L.Katapodis

Μια συνολική εικόνα του ρυθμού μπορούμε να τη μελετήσουμε και από το Quadrant Analysis της WKO. Ο ρυθμός ενός ποδηλάτη για να είναι αποδοτικός στα αγωνίσματα της Ατομικής Χρονομέτρησης, θα πρέπει η κυρία μάζα της Ισχύος να μοιράζεται στο κέντρο και περισσότερο στα δύο πάνω τεταρτημόρια εξίσου το ίδιο.

Αντίθετα, στο δικό μου γράφημα στον πίνακα 3 του Quadrant Analysis φαίνεται ξεκάθαρα ότι ο ρυθμός μου έχει τραβηχτεί προς τα δύο δεξιά τεταρτημόρια. Ένα μεγάλο ποσοστό της Ισχύος μου βρίσκεται στο κάτω δεξιά τεταρτημόριο που μεταφράζεται σε υψηλή Περιστροφή με χαμηλή Ισχύ (αυτό που συνέβαινε στα περάσματα των στροφών), ενώ θα έπρεπε να βρίσκεται στο πάνω αριστερά τεταρτημόριο που μεταφράζεται σε χαμηλή Περιστροφή με υψηλή Ισχύ.

Πίνακας 3.

Στο πάνω δεξιά τεταρτημόριο έχω συγκεντρώσει αρκετή μάζα Ισχύος όπως και θα ήταν το σωστό, το οποίο αντιπροσωπεύει την υψηλή Περιστροφή με υψηλή Ισχύ (αυτό που συνέβαινε στα περάσματα μου κατά μήκος των 2 παράλληλων ευθειών).

Συμπερασματικά, θα έλεγα ότι ο πρώτος αγώνας Ατομικής Χρονομέτρησης στο πλαίσιο της γενικής μου προετοιμασίας, αποτέλεσε ένα καλό τεστ αξιολόγησης της φυσικής μου κατάστασης σύμφωνα με τα νέα προπονητικά δεδομένα που έχω εφαρμόσει φέτος. Παρόλο το χάσιμο του χρόνου και τις Ισχύος που είχα κατά την διάρκεια των περασμάτων μου στις στροφές της πίστας, έκανα ένα πολύ καλό αγώνα.

Warm up

Ένα πολύ καλό ζέσταμα και ένα ενεργειακό ρόφημα από την GBF +WATT και ήμουν έτοιμος για την εκκίνηση.

Στον πίνακα 4 φαίνονται τα αποτελέσματα της ανάλυσής μου από τον παραπάνω αγώνα.

Κυρίαρχο στοιχείο αποτελούν η υψηλή απόδοση Ισχύος με 353w Normalized και ο λόγος Pw:HR 3.14% που έβγαλα στο σύνολο της προσπάθειάς μου με μέση ταχύτητα 45.7 km/h.

Πίνακας 4.

Η Ατομική Χρονομέτρηση είναι ένα σπουδαίο αγώνισμα διότι μαθαίνει τον αθλητή να διαχειρίζεται σωστά τις δυνάμεις του και να προσδιορίζει με περισσότερες λεπτομέρειες τις σωματικές του ικανότητες.

Η γνώμη μου είναι ότι όλοι οι αθλητές πρέπει να συμμετάσχουν σε τέτοιου τύπου αγώνες, ανεξάρτητα από το αν στοχεύουν να κερδίσουν ή να προπονηθούν.

Για σκεφθείτε!

Πόσες φορές σε αγώνες αντοχής έχετε μπει στην διαδικασία να ποδηλατείτε σε μορφή χρονομέτρησης, είτε για να αποσπαστείτε από ένα γκρουπ αθλητών, είτε για να προσεγγίσετε ένα γκρουπ αθλητών. Αναμφίβολα η προπόνηση και η συμμετοχή σε αγώνες Ατομικής Χρονομέτρησης γυμνάζει πολύπλευρα και πιο ολοκληρωμένα τον αθλητή.

N.Hemmings

Από την άλλη, για όσους αθλητές ασχολούνται σοβαρά με το αγώνισμα αυτό, θα πρέπει να γνωρίζουν ότι το 85% του αγωνίσματος στηρίζει την επιτυχία του στα πόδια και στους πνεύμονες του αθλητή, το 10% στο μυαλό του και το 5% στον εξοπλισμό του.

L.Katapodis - P.Skylodimos

Ο βασικός εξοπλισμός αποτελείται από:

1. Αερόμπαρες

2. Αεροδυναμικούς τροχούς

3. Ποδήλατο χρονομέτρησης.

Το μεγαλύτερο πλεονέκτημα προσφέρεται από το ποδήλατο Χρονομέτρησης που η γεωμετρία του και η αεροδυναμική του συμβάλλουν στην επίτευξη της καλύτερης επίδοσης.

lkatapod.gr

Προσωπικά θα ήθελα να ευχαριστήσω το Νίκο Ράπτη ιδιοκτήτη του BikeMe.gr, που με την ευγενική του χορηγία μπορώ να αγωνίζομαι από πέρυσι με το CERVELO P3, σημειώνοντας αξιόλογες επιδόσεις τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Ευρώπη.

lkatapod.gr

Αξιοσημείωτο είναι η αεροδυναμική και η ακαμψία που σου προσφέρει το P3, ξετυλίγοντας την διάθεσή σου για γρήγορη οδήγηση.

Ένα από τα σημαντικότερα πλεονεκτήματά του είναι και η γεωμετρία του, η οποία σου επιτρέπει να ποδηλατείς γρήγορα ακόμη και σε ανηφορικά terrain. Είναι εκπληκτικός ο τρόπος που ‘’σκαρφαλώνει’’ στις ανηφορικές κλίσεις χωρίς να χάνεται η αίσθηση του ρυθμού.

Αυτό το συγκεκριμένο χαρακτηριστικό της γεωμετρίας του P3 το καθιστά από τα πιο ευέλικτα και έξυπνα ποδήλατα, ταχύτατο τόσο σε επίπεδες όσο και σε κυματιστές διαδρομές. Δικαιολογημένα επομένως το ποδήλατο αυτό αναγνωρίζεται παγκοσμίως ως το αγαπημένο ποδήλατο  των αθλητών Ατομικής Χρονομέτρησης και των Τριαθλητών.

lkatapod.gr

Ανασκόπηση από τον 1ον Αγώνα Κυπέλλου Π.Ε.Π.Α 19-02-2012

Loukas Katapodis

Η Π.Ε.Π.Α, σταθερή στον ετήσιο προγραμματισμό της, διοργάνωσε τον πρώτο αγώνα κυπέλλου τύπου Criterium για το 2012 στο Μαρκόπουλο Αττικής.

Φίλοι και συναθλητές από όλη την Ελλάδα συγκεντρώθηκαν στο Μαρκόπουλο Αττικής, μετά από μία περίοδο χειμερινής προετοιμασίας, προκειμένου να αγωνιστούν στον πρώτο αγώνας της χρονιάς.

L.Katapodis - L.Papoutsas - P.Skylodimos

Ο διοργανωτής του αγώνα παρείχε την καλύτερη δυνατή ασφάλεια κάλυψης των αγωνιζομένων αθλητών και με την υποστήριξη της Herbalife πραγματοποιήθηκε ένα επιτυχημένο event.

Όλοι σχεδόν οι αθλητές παρουσίασαν τον καλύτερο εαυτό τους για το μέγιστο αποτέλεσμα που θα μπορούσαν να φέρουν στον αγώνα, ακολουθώντας συγκεκριμένες οδηγίες τακτικής και στρατηγικής από τις ομάδες τους.

Ο κύριος γνώμονας που διαμορφώνεται μια τακτική σε έναν αγώνα εξαρτάται από την δυναμικότητα των αθλητών της ομάδας, των συνολικό τους αριθμό και τους στόχους που έχουν.

Nicky Hemmings

Το μέρος που αφορά στην δυναμικότητα των αθλητών, χρήσιμο είναι να αναλύεται σε πραγματικά δεδομένα από μετρήσεις και αναλύσεις αθλητικής επίδοσης, που γίνονται είτε σε προπονήσεις είτε σε εργομετρικά κέντρα.


Προσωπικά, στόχος και τακτική μου ήταν να μπορέσω να τρέξω ένα  δυνατό αγώνα στο πλαίσιο της προετοιμασίας μου για το Παγκόσμιο Κύπελλο στην Κρήτη.

Warm up


Σημαντικό ρόλο σε αυτό έπαιξε και ο συναθλητής μου Παναγιώτης Σκυλοδήμος από την ομάδα της ΑΕΚ, που μέσα από μία συντονισμένη και συνεργατική προσπάθεια διατηρήσαμε ένα πολύ υψηλό ρυθμό στον αγώνα, βγάζοντας στο μικτό terrain της διαδρομής 40km/h διατηρώντας 320w Normalized για 56 περίπου λεπτά.


P.Skylodimos & L.Katapodis

 Ο πίνακας 1 δείχνει το καλύτερο εικοσάλεπτο του αγώνα από πλευράς ισχύος, το οποίο συμπέφτει με τα πρώτα 20 λεπτά της προσπάθειας μας με τον Π. Σκυλοδήμο, αφού είχαμε αποσπαστεί από το κυρίως γκρουπ των αθλητών.

Πινακας 1.

Το κλειδί για μια επιτυχημένη αθλητική επίδοση σε αγώνες τύπου Criterium είναι o ρυθμός.

Ο ρυθμός στην συγκεκριμένη περίπτωση αφορά στον συνδυασμό εφαρμογής Δύναμης και την ικανότητα Ταχύτητας Περιστροφής Πεταλιών.

Συγκεκριμένα, μετά από πολλές αναλύσεις αθλητών που έχουν γίνει σε αγώνες τύπου Criterium έχουν δείξει, ότι ο σωστός ρυθμός βρίσκεται στους συνδυασμούς υψηλής εφαρμογής Δύναμης με υψηλή Ταχύτητα Περιστροφής Πεταλιών, καθώς και σε συνδυασμούς χαμηλής εφαρμογής Δύναμης με υψηλής Ταχύτητας Περιστροφής Πεταλιών.

Aris Mpotsaris

Πίνακας 2

Με την βοήθεια του Quadrant Amalysis του Wko μπορούμε εύκολα να διαπιστώσουμε αν έχουμε προσεγγίσει τον σωστό ρυθμό. Ο πίνακας 2 δείχνει τον ρυθμό μου στην διάρκεια του καλύτερου εικοσαλέπτου και ο πίνακας 3 δείχνει τον ρυθμό μου σε όλο τον αγώνα.

Πίνακας 3.

Το κάτω δεξιά τεταρτημόριο αφορά στον συνδυασμό χαμηλής εφαρμογής Δύναμης με υψηλή Ταχύτητα Περιστροφής Πεταλιών και το πάνω δεξιά, αφορά στον συνδυασμό υψηλής εφαρμογής  Δύναμης με υψηλή Ταχύτητα Περιστροφής Πεταλιών.

Όπως θα διαπιστώσετε, ο ρυθμός μου μοιράζεται ανάμεσα σε αυτά τα δύο τεταρτημόρια που αποτελούν την κλασική εικόνα ενός αθλητή που εκμεταλλεύεται της δυνατότητες του σωστού pacing για τέτοιου τύπου αγώνες.

Επίσης, σημαντική είναι και η παρατήρηση κοιτάζοντας αυτούς τους δύο πίνακες, ότι ο ρυθμός δεν μεταβλήθηκε πέρα από τα δύο αυτά τεταρτημόρια, παρόλο που ο μέσος όρος ισχύος και έντασης ολόκληρου του αγώνα, ήταν χαμηλότερος από την μέση ισχύ και ένταση του καλύτερου εικοσαλέπτου.

Συμπερασματικά θα έλεγα, ότι ο ρυθμός του κάθε αθλητή είναι συγκεκριμένος και εξαρτάται φυσικά από το είδος του αγωνίσματος που τρέχει.


Για παράδειγμα, ο ρυθμός μου σε Flat Criterium είναι 95-100rpm, σε Undulating Criterium είναι 90-95rpm, σε Flat Time Trial 90rpm κ.λ.π.


Μελετώντας το Scatter Graph του Wko μπορούμε να αντλήσουμε χρήσιμες πληροφορίες για πολλούς συνδυασμούς των ικανοτήτων της φυσικής κατάστασής μας, όπως (Ταχύτητα και Ισχύς, Ισχύς και Καρδιακής Συχνότητας, Ικανότητα Περιστροφής Πεταλιών και Καρδιακής Συχνότητας) ώστε να γίνουμε πιο αποδοτικοί στην εξοικονόμηση ενέργειας και ανάπτυξη της ισχύος.

Ο πίνακας 4 δείχνει ότι η μεγαλύτερη εφαρμογή ισχύος που έβγαλα στον αγώνα, συγκεντρώνεται στο εύρος των 90-94rpm, στοιχείο που επαληθεύει το σωστό προσωπικό πεδίο ανάπτυξης περιστροφών, ως προς την απόδοση της καλύτερη ισχύος σε Undulating Criterium.

Πίνακας 4.

The Finish Line

Όπως αντιλαμβάνεστε, η εξέλιξη του αθλητή και κατ’ επέκταση, η εξέλιξη της προπονητικής, αποτελούν μια δυναμική διαδικασία συνεχών μετρήσεων και αναλύσεων, που προωθούν νέα μοντέλα εκγύμνασης και όχι μία στερεότυπη επανάληψη έτοιμων προγραμμάτων προπόνησης.

L.Katapodis & P.Skylodimos

ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ ΔΡΟΜΟΥ 2011 ΒΕΛΓΙΟ

Σχεδόν πάντα ένας αγώνας παγκοσμίου πρωταθλήματος αποτελεί μία ξεχωριστή εμπειρία και δικαίωση για τον κάθε αθλητή, που έχει σκοπό από να τον τερματίσει αξιοπρεπώς, έως και να διακριθεί.

Θα έλεγα επίσης ότι ένας τελικός παγκοσμίου πρωταθλήματος στην ποδηλασία αντοχής, έχει τα χαρακτηριστικά, του ενός και μοναδικού αγώνα της χρονιάς, που αποτελεί τον κυρίαρχο στόχο και βαρυσήμαντο τίτλο  για τους διεκδικητές του.

Είναι ένας τίτλος που για να τον κατακτήσεις θα πρέπει να ξέρεις ότι ακόμα και ένας λάθος να κάνεις, οποιασδήποτε μορφής, δεν πρόκειται ποτέ να τον φλερτάρεις.

Ο καιρός στο Βέλγιο μας υποδέχθηκε με σποραδικές βροχές και χαμηλή θερμοκρασία, δηλαδή ότι έπρεπε για να μας ‘’φτιάξει το κέφι’’.

Την επομένη το πρωί και μία ημέρα πριν τον αγώνα ο καιρός ήταν ηλιόλουστος φτάνοντας τους 17οC.  Ήταν ότι καλύτερο μπορούσε να συμβεί για εμένα προκειμένου να ποδηλατήσω αναγνωριστικά  τα περισσότερα δύσκολα σημεία της διαδρομής του αγώνα.

Νίκος Ντότσικας

Η διαδρομή ήταν απόστασης 107Km με εφτά κυρίως εναλλασσόμενες αναβάσεις. Με μία λέξη θα έλεγα ότι ήταν ένας κλασικός αγώνας τύπου Φλάνδρας. Περιλάμβανε στενούς δασικούς δρόμους με σπασμένη άσφαλτο, σκοτεινές τυφλές στροφές καλυμμένες από μόνιμη υγρασία, λιθόστρωτους δρόμους και ‘’καμικάζι’’ κατηφόρες.

Ένα από τα 7 Βουνά

Από όλα αυτά, τον μεγαλύτερο βαθμό δυσκολίας τον κατείχαν η τελευταία ανάβαση 1,1km Eddy Merckx 12.6-21% κλίση,  2.5km πριν τον τερματισμό και τα τελευταία 800m για την γραμμή του τερματισμού, που αποτελούνταν από αραιό πλακόστρωτο σε 2% ανηφορική κλίση.

50μ προ τερματισμού

Δοκιμάζοντας στην προπόνηση αυτά τα δύο σημεία, αποφάσισα να τρέξω με 23-11 ελεύθερο ( σχέσεις γραναζιών ) και όχι με 25-12, γιατί χρειαζόμουν το 18άρι γρανάζι σε άλλα εξίσου για τον ρυθμό σημαντικά σημεία της διαδρομής, παρόλο που ήταν μεγάλο ρίσκο το 23άρι γρανάζι για το 21% κλίσης ειδικά στο τέλος του αγώνα.
Κατά την διάρκεια της προπόνησης
Επίσης δεν ήμουν ευχαριστημένος από το ρολάρισμά μου πάνω στο πλακόστρωτο του τερματισμού, αφού συνεχώς χοροπήδαγα από τους κραδασμούς πάνω στο ποδήλατο, χάνοντας τον έλεγχο συνέχεια.Η έλλειψη εμπειρίας  που είχα σε τέτοιου είδους τερματισμούς ήταν το αδύναμο σημείο μου σε αυτόν τον αγώνα.

Το pave του τερματισμού

Η εκκίνηση της κατηγορίας μου 40-44 γινόταν ταυτόχρονα με την 35-39 στις 13.32 την Κυριακή, ενώ δύο λεπτά νωρίτερα ξεκίνησαν οι amateurs 16-29 μαζί με τους 30-34.Βλέποντας τον παραπάνω σχεδιασμό των οργανωτών, σκέφτηκα ότι με ευνοούσε, διότι θα γινόταν ένας πολύ γρήγορος και δυνατός αγώνας.

Τα σχέδια μου βέβαια, μου τα χάλασε ο καιρός της Κυριακής, που ξημέρωσε με ασταμάτητες καταιγίδες και πτώση της θερμοκρασίας.
Κάτω από αυτές τις συνθήκες μπήκε άλλος ένας περιορισμός στο μυαλό μου. Ο περιορισμός του κινδύνου <Λουκά πρόσεχε μην χτυπήσεις>. Η διαδρομή ήταν από μόνη της πολύ επικίνδυνη και οι καταιγίδες την έκαναν ακόμα περισσότερο.

Πριν την εκκίνηση

Περίμενα στην εκκίνηση 40 λεπτά νωρίτερα για να πάρω καλή σειρά αφετηρίας, αλλά και μία επιπλέον 20λεπτη καθυστέρηση από τους διοργανωτές λόγω των καιρικών συνθηκών, ήταν αρκετός χρόνος για να αρχίζω να τρέμω από το κρύο.

Οι  εκκινήσεις των παγκόσμιων πρωταθλημάτων στα πρώτα 30km είναι άτσαλες και γρήγορες,  προκαλώντας ομαδικές πτώσεις, μέχρι να βρει το γκρουπ τον ρυθμό του και να γίνουν τα ανάλογα πλασαρίσματα των αθλητών.Θυμάμαι συγκεκριμένα στα πρώτα 10km διανύαμε τις ευθείες με 55Km/h και ήταν σκέτη κόλαση,  με την βροχή και το βροχόνερο από τις ρόδες των ποδηλάτων να με τυφλώνουν θολώνοντας τα γυαλιά μου.

Άρχισαν και οι πρώτες πτώσεις των αθλητών, όταν από απότομα φρεναρίσματα και συρρικνώσεις του γκρουπ χτυπούσαν ο ένας με τον άλλον.

Κάπως έτσι με εμβόλισαν και εμένα από πίσω, κολλώντας ένας αθλητής τον εμπρόσθιο τροχό του πάνω στην γάμπα μου και ενώ άρχισε να με παρασύρει, άκουγα πίσω μου τους ήχους αθλητών που έπεφταν.

Προσπαθώντας να ξεφύγω από αυτό, γυρνούσα τα πετάλια μου όσο πιο γρήγορα μπορούσα προκειμένου να ξεκολλήσει από πάνω μου αυτός ο αθλητής ώστε να μην παρασυρθώ μαζί τους.Ευτυχώς τα κατάφερα!

Ο ρυθμός συνεχίζονταν ολοένα και πιο γρήγορα κάτω από το πέπλο δεκάδων ντεμαράζ που γινόταν, μέχρι που καταφέραμε και μέσα στα πρώτα 40km και συγκεκριμένα στην πρώτη ανάβαση της διαδρομής να πλησιάζουμε τους νέους αθλητές που είχαν φύγει 2 λεπτά νωρίτερα από εμάς.

Δεν το πίστευα ότι θα γινόταν κάτι τέτοιο!

Βρισκόμουν σταθερά στους πρώτους 20 αθλητές του δικού μου γκρουπ, όταν ξεκίνησε ένας πανζουρλισμός από ντεμαράζ, προκειμένου να αποσπαστούν αθλητές και να αναμειχθούν με τις προπορευόμενες κατηγορίες.

Αυτό θα του έδινε την ευκαιρία να μπερδευτούν και να καλυφθούν μέσα σε ένα πλέον καινούργιο γκρουπ ώστε να χαθούν από την ορατότητα των αθλητών της κατηγορίας τους, έχοντας και την ευκαιρία να μπουν σε κάποιο ξεκόλλημα με τους amateurs, εξασφαλίζοντας έτσι τις πρώτες θέσεις.

Προσπάθησα να μην τους χάσω από τα μάτια και κατάφερα και εγώ μαζί τους να πιάσουμε το μπροστινό μας γκρουπ.

Εκεί έγινε το αδιαχώρητο. Αθλητές από τα πίσω γκρουπ προσπαθούσαν να περάσουν μπροστά…
Ξεκίνησαν πάλι συγκρούσεις, πτώσεις… δηλαδή ένα χάος!

Κατά την διάρκεια του αγώνα

Μέσα σε αυτό το πανδαιμόνιο κατάφεραν και αποσπάστηκαν ένας Ιταλός και ένας Γάλλος από την κατηγορία μου μαζί με amateurs αθλητές χωρίς να τους καταλάβουμε.Εγώ προσπάθησα στα επόμενα χιλιόμετρα να ανακτήσω το πλασάρισμα μου στην πρώτη 20άδα, αλλά πλέον σε ένα καινούργιο διαμορφωμένο γκρουπ από αθλητές και των 4 κατηγοριών σε σύνολο μεγαλύτερο των διακοσίων ποδηλατιστών.

Έτσι εξελίχθηκε ο αγώνας και σε κάθε ανάβαση που περνούσε μέναμε ολοένα  και λιγότεροι μέχρι που φτάσαμε στο 95ο km διανύοντας και την τελευταία ανάβαση πριν το βουνό του τερματισμού.

Είχαμε απομείνει 25 περίπου αθλητές από όλες τις κατηγορίες και μέσα σε αυτούς βρίσκονταν και 6 αθλητές της κατηγορίας μου.  Όλοι εμείς κυνηγούσαμε το χάλκινο μετάλλιο νομίζοντας βέβαια ότι διεκδικούσαμε τις 3 πρώτες θέσεις.

Προτελεθταία ανάβαση

Η μεγάλη μάχη έγινε στην ανάβαση του Eddy Merckx όταν κατάφερα να ανέβω 2ος  στην κορυφή της με 440w μέσο όρο, έχοντας  λίγα μέτρα πίσω από τον Γάλλο αθλητή και λίγα μέτρα μπροστά από τους υπόλοιπους.

Η τελευταία ανάβαση

Η εξάντληση στα πόδια μου ήταν μεγάλη από το γαλακτικό οξύ αλλά και η αδρεναλίνη μου ακόμα μεγαλύτερη όταν ένιωθα ότι μόνο 1km με χώριζε από τα μετάλλια.

Αναβαση Eddy Merckx

Μπαίνοντας στο βρεγμένο πλακόστρωτο γλίστραγε ο πίσω τροχός μου ανάμεσα από το ταλαιπωρημένο pave  και έχανα συνέχεια ταχύτητα, ποδηλατώντας για 40 δευτερόλεπτα στα 450w μέσο όρο, μέχρι που στα 100 τελευταία μέτρα με προσπέρασαν 3 αθλητές και τερμάτισα έτσι στην 7η  θέση.

100μ προ τερματισμού

Ο στόχος μου ήταν να καταφέρω να μπω στην πρώτη 10άδα των καλύτερων αθλητών του κόσμου, με δεδομένο το χρόνο που μου είχε απομείνει να προετοιμαστώ λόγω της αλλαγής του προπονητικού προγραμματισμού μου για τρέξω ένα αγώνα αντοχής παγκόσμιας κλάσης.

Δίπλωμα Παγκοσμίου Πρωταθλήματος 7ης θέσης

Πάτησα το πόδι μου στο Βέλγιο έχοντας την ακλόνητη πεποίθηση ότι θα τα καταφέρω.
Η ψυχολογία μου ήταν άριστη και η πίστη στον εαυτό μου ακλόνητη. Ένα περίεργο δυνατό συναίσθημα που το νιώθω μόνο όταν έχω εξασφαλίσει την νίκη σε έναν αγώνα.
Η επίδοση μου σε ισχύ εκτοξεύτηκε στα 320w normalized για 3 ώρες αγώνα καλύπτοντας την απόσταση τον 107κμ με 2.000 υψομετρικά σε 36km/h.Επίσης χαρακτηριστικό είναι ότι αυτή την φορά οι αθλητές που με είχαν κερδίσει πριν δύο εβδομάδες στο παγκόσμιο κύπελλο της Ελβετίας τερμάτισαν πίσω μου και με διαφορά χρόνου.

Μεγάλη ήταν και η παρουσία του συνοδό μου Νικόλαου Ντότσικα που μερίμνησε για οτιδήποτε χρειάστηκα πάνω στον αγώνα αλλά και εκτός αυτού.

Μετά τον τερματισμό

Προσωπικά νιώθω πολύ χαρούμενος που παρόλα τα προβλήματα των τραυματισμών που αντιμετώπισα φέτος και των δυσκολιών, λόγω έλλειψης χρόνου, κατάφερα με την υποστήριξη της συζύγου μου να ολοκληρώσω άλλη μία αγωνιστική χρονιά, με στατιστικά καλύτερη επίδοση και αποτελέσματα από την προηγούμενη χρονιά.

ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΚΥΠΕΛΛΟ ΔΡΟΜΟΥ ΕΛΒΕΤΙΑ 2011

Μετά το πανευρωπαϊκό πρωτάθλημα που έτρεξα στα τέλη Ιουνίου, ο επόμενος στόχος μου ήταν το παγκόσμιο κύπελλο δρόμου που θα γινόταν 15 Οκτωβρίου στην Κρήτη και  το οποίο αποτελούσε κριτήριο πρόκρισης για το παγκόσμιο πρωτάθλημα του 2012.

Σχετικά σύντομα όμως, πληροφορήθηκα από τον μάνατζερ του event Γιώργο Λεβεντάκη, ότι μεταφέρθηκε αυτός ο αγώνας από την UCI για τον Μάιο του 2012.

Προκειμένου να ολοκληρώσω σωστά την φετινή μου αγωνιστική χρονιά, σκέφτηκα να αναπροσαρμόσω τον προπονητικό μου σχεδιασμό, για να συμμετάσχω στο παγκόσμιο κύπελλο της Ελβετίας 28-08-2011, στοχεύοντας στην διάκριση και κυνηγώντας ταυτόχρονα και την πρόκριση για το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα που θα διεξαχθεί στις 11-09-2011 στο Βέλγιο.

Σε αυτό το σημείο θέλω να ευχαριστήσω τους βασικούς μου χορηγούς Αφοί Κωστέα Michelin Καλαμάτας, Γρηγόρης Φύτρος +Watt GBF, Νίκος Ράπτης Bikeme και Ηλίας Γεωργίου ΑΕ,  που στήριξαν την απόφαση μου αυτή χρηματοδοτώντας το ταξίδι μου στην Ελβετία.

Επίσης θέλω να ευχαριστήσω τον συναθλητή και αθλητή μου Νίκολαο Ντότσικα που προσφέρθηκε από μόνος του να έρθει ως συνοδός μου, εξασφαλίζοντας μου την υποστήριξη στον αγώνα.

Ήταν για εμένα μια υπέρ-αισιόδοξη και γενναία απόφαση να συμμετάσχω σε αυτήν την διοργάνωση,  γιατί θα έπρεπε σε μικρό χρονικό διάστημα να προετοιμαστώ, για να τρέξω έναν αγώνα αντοχής 125Km με 2500m υψομετρικά, περνώντας από τρία αλπικά Βουνά.

Αυτό όμως που δυσκόλευε περισσότερο την κατάσταση ήταν, ότι το αγωνιστικό terrain κυμαίνονταν από τα 900m έως τα 1700m καθώς επίσης και οι πάρα πολλές διάσπαρτες κλίσεις του οδοστρώματος  που έφταναν μέχρι και 18%.


Προπονητικά τώρα έπρεπε να σχεδιάσω έναν προπονητικό κύκλο που θα είχε τέσσερις στόχους:

1.Να καταφέρω να ξεκουραστώ από την προηγούμενη προετοιμασία που έκανα εν όψει του πρώτου μου στόχου, που ήταν το πανευρωπαϊκό πρωτάθλημα δρόμου.

2.Να προσαρμόσω στο σώμα μου προπονητικές επιβαρύνσεις,  που θα εξομοιώνουν τις απαιτήσεις του αγώνα.

3.Να καλύψω το δίμηνο κενό αγώνων που υπήρχε από το πανευρωπαϊκό πρωτάθλημα μέχρι το παγκόσμιο κύπελλο στην Ελβετία.

4.Να μεταφέρω την αθλητική μου φόρμα ένα μήνα νωρίτερα, δηλαδή αντί για 15 Οκτωβρίου, στις 11 Σεπτεμβρίου.

Προσπαθώντας να συνδυάσω τους παραπάνω παράγοντες, εφάρμοσα μία νέα προπονητική μεθοδολογία, η οποία με οδήγησε και στην διάκριση τερματίζοντας 3ος στην κατηγορία μου και 16ος στο σύνολο των 2.187 αθλητών μαζί με την κατηγορία challenge Νέων-Αντρών

 

Απονομές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2011

Ο ΑΓΩΝΑΣ

Αν προσπαθούσα να περιγράψω την οργανωτική δομή και τον αγωνιστικό ρυθμό του αγώνα θα έφτιαχνα ένα μικρό βιβλίο.

Στην εκκίνηση του αγώνα

Θα σας αναφέρω όμως κάποια βασικά χαρακτηριστικά στοιχεία τις διοργάνωσης και μετά τις αναλύσεις από το βατόμετρό μου.

Στην οργανωτική υποστήριξη του αγώνα υπήρχαν:

  1. 65 μηχανές υψηλού κυβισμού με κριτές, δημοσιογράφους και φωτογράφους.

  2. 30 αυτοκίνητα ελέγχου και βοήθειας.

  3. Συνεχόμενη τηλεοπτική κάλυψη από το ελικόπτερο.

  4. Συνεχόμενη δημοσιογραφική ανάλυση του αγώνα.

  5. 280 εθελοντές μοιρασμένους σε διασταυρώσεις και σε σταθμούς τροφοδοσίας.

Τι άλλο θα χρειάζονταν ένας ποδηλάτης για να ποδηλατήσει με ασφάλεια!

Ήταν πραγματικά η πιο άριστη διοργάνωση που έχω τρέξει εδώ και πάρα πολλά χρόνια. Όλα αυτά μαζί με τα πανέμορφα τοπία που διασχίσαμε αποτέλεσαν την πιο αξέχαστη ποδηλατική εμπειρία που έχω ζήσει ποτέ.

ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΗΣ ΑΠΟΔΟΣΗΣ

Η ταχύτητα στις κατηφόρες ήταν εκτός ορίων

Το αγωνιστικό στρες που δέχτηκα από τον αγώνα ήταν πολύ παραπάνω από αυτό που προετοιμαζόμουν και περίμενα.

 Παρόλα αυτά ήταν ότι καλύτερο μπορούσα να τρέξω για να κάνω μία καλή κούρσα στο παγκόσμιο πρωτάθλημα στο Βέλγιο στις 11-09-2011.

Τα 125km της διαδρομής τα κάλυψα σε 3h.37’  παράγοντας ισχύ 305w normalized με 34.5km/h,  με 270 TSS

Διασχίζοντας το πρώτο Αλπικό βουνό

Τα παραπάνω στοιχεία για όσους δεν γνωρίζουν τους συγκεκριμένους δείκτες, δηλώνουν έναν γρήγορο ρυθμό φτάνοντας πολλές φορές να ξεπερνάς τα όρια του εαυτού σου.

Γενικά αυτός ο αγώνας λόγω των ιδιαίτερων απαιτήσεων που είχε ζητούσε από τον αθλητή να διαθέτει πάρα πολύ καλή φυσική κατάσταση, εξίσου καλή τεχνική, έξυπνη τακτική και  πολλή αγωνιστική εμπειρία για να καταφέρει να αγκαλιάσει την διάκριση.

Προσωπικά αφιερώνω αυτήν την επιτυχία στους ανθρώπους που βρίσκονται κοντά μου από πραγματικό ενδιαφέρον και ακόμα περισσότερο στην λατρεμένη κορούλα μου Ιωάννα και την αφοσιωμένη σύζυγό μου Αναστασία αφού χωρίς την δική της συμπαράσταση….απλά δεν θα τα κατάφερνα.

Στις απονομές μαζί με τον συνοδό μου Νικόλαο Ντότσικα